Tag

Moederschap

Browsing

Vandaag precies een jaar geleden…

Vandaag precies een jaar geleden veranderde ons leven. Niet direct heel drastisch, maar het was wel het begin van een grote verandering. Een verandering die we niet aan zagen komen, in ieder geval niet op deze manier. Je kunt je daarom vast voorstellen dat we in shock waren, want dat is meestal als er iets voorvalt waar je niet op rekent. Het afgelopen jaar waren maanden met stress, nieuwsgierigheid, vreugde, verdriet maar vooral een bonk blijdschap.

Wel/niet

Een jaar geleden was ik aan het wachten op mijn menstruatie. Het had er alle schijn van dat het zou gebeuren en het duurde ook even voordat ik een test wilde doen. Die test zorgde er namelijke de 22 maanden die er aan vooraf gingen, altijd voor dat ik ongesteld werd. Die woensdag ging ik na mijn werk toch even snel Kruidvat in. Met zwetende handen kocht ik een test en ik fietste snel naar huis. Jeroen drong er op aan dat ik de test even snel deed voor het eten, dus ik perste er een paar druppels uit en legde de test in een hoek terwijl ik een timer op mijn telefoon instelde. Na een paar minuten ging de timer af en keken we op de test.Wel/niet

Ter check maar vol adrenaline lazen we een aantal keer de bijsluiter door. Het was toch echt zo: IK WAS ZWANGER! Er stond al een afspraak gepland bij de Gynaecoloog om te starten met een IUI-traject, maar deze kon gelukkig veranderd worden naar een afspraak voor een eerste echo.

Zwangerschap

Na een hoop misselijkheid begon het grote genieten. We kregen te horen dat we opnieuw een zoon zouden krijgen, wat een zegening! Oké, stiekem liep ik toch wat teleurgesteld langs de uberschattige meisjeskleding bij Prenatal, maar toen de knop om was en we een naam gevonden hadden, was ik meer dan blij met onze ongeboren zoon. Naar mate de zwangerschap vorderde en het laatste trimester in zicht kwam, werd het pittiger. Ik had veel last van mijn bekken, harde buiken en kreeg ook zwangerschapsdiabetes. De laatste twee maanden spanden erom wanneer ik ingeleid zou worden. Eerlijk gezegd verlangde deze vochtpoot daar naarstig naar, haha.

Storm

De bevalling van onze mooie, lieve Storm was een droom. Een fantastische droom! Die wilde ik nog wel een aantal keer over doen! De eerste weken was ik niet van mijn roze wolk af te krijgen, wat was dit genieten zeg! Op een gegeven moment werd het pittiger. De gebroken nachten begonnen mij aardig op te breken en overdag was Storm ook niet altijd bepaald Zen. Veel huilen, weinig poepen, veel kramp en nu vergeet ik vast wat dingen. Inmiddels slaapt het boefje door, kan hij nog wel af en toe een flinke keel opzetten, maar merken we dat een ontzettend strak ritme heel erg goed is. Voor Storm, maar ook voor ons!

Binnenkort kun je meer lezen over hoe het nu gaat met ons!

 

Hoeveel schermpjestijd heeft jouw kind?

Een van de eerste zinnen die onze vierjarige Max zijn poezelige strotje uitgromt als hij net wakker is of uit school komt: “Mag ik een filmpje kijken?”. En man, wat kan ik mij daar aan ergeren! Aan de ene kant snap ik het ook wel. Het is natuurlijk stukken fijner wakker worden en bijkomen van school met Tip de Muis, BarbaPappa en Buurman&Buurman dan je moeder die je uithoort over je nachtrust of schooldag. Maar even kritisch naar zijn beeldschermgebruik kijken kan echt geen kwaad, dus gaan we het maar eens inperken.

2050

Dat inperken komt niet helemaal uit onszelf, maar ook voor een groot deel door de nieuwe campagne van Pearle: “Buiten de Pixels”. Een campagne die ons bewust moet maken van beeldschermgebruik, want uit recent onderzoek blijkt dat bijziendheid in rap tempo toeneemt. Zo is de verwachting dat in 2050 de helft van de wereldbevolking bijziend is. Het zou zelfs de grootste oorzaak van blindheid kunnen worden. Een belangrijke oorzaak is het gebrek aan daglicht en een extra risicofactor is het uren turen naar schermpjes van tablets of smartphones. Wist je dat kinderen die veel buiten zijn minder vaak bijziend worden dan leeftijdsgenoten die dat niet doen? Het is dus een ontzettend goed idee om kinderen minimaal twee uur per dag buiten te laten spelen. Een andere tip: wissel het dichtbij en ver weg kijken elke 20 minuten af.

Buiten de Pixels

Buiten de Pixels

De illustraties op bovenstaande foto zijn gemaakt door Anne Roos Kleiss.

Pearle heeft, voor het eerst, een boek uitgebracht: “Buiten de Pixels”. Het boek is geschreven door kinderboekenauteur Marco Kunst, geïllustreerd door Anne Roos Kleiss en gratis af te halen bij een Pearle-vestiging bij jou in de buurt. Het boek stimuleert kinderen (en als het aan mij ligt ook hun ouders) om meer naar buiten te gaan. Dat is naast leuk en gezond ook nog eens goed voor je ogen. Om  kennis te maken met het boek, ging ik samen met Max naar het Amsterdamse Bos voor het 3D-verhaal van “Buiten de Pixels”. Een impressie kun je zien in onderstaande video:

Heb je geen zin of de mogelijkheid om bovenstaande video te bekijken maar wil je toch weten wat er tijdens het grote 3D-verhaal te zien en te doen was? Vanaf de Boswinkel werden we meegenomen voor een wandeling door het Amsterdamse Bos. Tijdens de wandeling werd het verhaal van Buiten de Pixels verteld. Dit verhaal gaat over Finn die tijdens het spelen van een game gehackt wordt. In zijn beeldscherm staat: VOLG HET OOG. Hiermee beginnen ook in het bos de opdrachten. Zo moeten we ogen zoeken, met een verrekijker een woord in de bomen zien te vinden, bloemen plukken en nog heel veel meer. Het was een enorm interactieve wandeling met ontzettend leuke en soms ook pittig uitdagende opdrachten. Max zag naast alle opdrachten zoveel meer en kon dus heerlijk uitrazen.

Schermpjestijd aan banden

Het is dus tijd geworden om het schermpjestijd aan banden te leggen. In overleg met Le Husband hebben we besloten om Max niet te pas en te onpas achter de tv of tablet te zetten. Eerst flink (buiten)spelen en op het moment dat we gaan koken, mag hij even languit op de bank een filmpje kijken. Aangezien we hier van kort en krachtig koken houden, is dit vaak maar 20 of 30 minuten. Eerder grepen we na het eten ook nog wel eens naar het gemak om Max iets te laten kijken, maar ook dat is verleden tijd. Da’s ook stukken beter voor de sfeer aan tafel, want er hoeft niet meer gehaast te worden om verder te kijken.

Hoeveel schermpjestijd heeft jouw kind?

Dit artikel bevat een samenwerking.

6 dingen die ik niet snap van andere ouders

Om te beginnen, een waarschuwing: ten tijde van het schrijven van al het onderstaande was ik in een zeikmodus. Normaal ben ik best zen en kan het me niet zoveel schelen wat andere ouders doen en laten. Nu schreef ik alle verbazende zaken en ergernissen op, want wat is het soms toch lekker om je af te vragen hoe andere ouders het doen of even te bashen. Voel je vooral niet aangesproken en houd je tenen even in tijdens het lezen van dit artikel, dan kan ik er ook niet op trappen. Ben je er klaar voor? Ik laat je weten wat ik niet snap van andere ouders.

1) Kinderen die nog niet doorslapen

1) Kinderen die nog niet doorslapen

Iedereen kent er wel een (paar). Ouders met kinderen boven een jaar (of twee/drie/vier/en ouder) oud waarvan de kinderen nog niet doorslapen. Maar hoe dan? Hoe trek je dat? Hoe kan het dat je nog niet opgenomen bent in een psychiatrische instelling? Onze drollebal is nu twee maanden oud, en twee maanden (plus de maandenlange ruknachten in de laatste maanden van mijn zwangerschap) slecht slapen is niet altijd even heel best voor mijn humeur. Ik verlang dus ook hevig naar die nachten dat ik minimaal een uurtje of zeven a acht kan doortrekken. Ik hoop dat Max een leidraad is en we nu ongeveer op de helft zitten.

2) Namen van de kinderen op de auto

Je hebt het vast wel eens gezien, een auto met namen van de kinderen op de ramen of op zo’n zonnescherm. Waarom? Echt top dat je trots bent op je bloedjes en de hele wereld wil laten weten hoe ze heten, BUT I DON’T CARE! Waarom het mij zo ergert? Geen idee eigenlijk…

3) Verslonsde ouders

Laat ik voor op stellen dat ik allerminst een tiptop gemake-upte met matching outfit moeder ben. Ik vind het leuk om als ik veel tijd heb lekker te make-uppen en mijn haar leuk te doen, maar de realiteit is meer dat ik met een beetje geluk een mascaraatje op heb en in een wilde bui een lipglossje. Wel zorg ik altijd dat mijn haar niet vet is en mijn kleren netjes en schoon zijn. Ik kijk dan ook mijn ogen uit in het centrum en op het schoolplein, want ik zie de meest bijzondere types voorbij komen in de categorie “Miss Etam-outfit uit 2009”, “Mr. Fleecevest” en “Ik kocht voor het laatst een nieuwe bril in 1996”. Ik snap dat niet iedereen zijn uiterlijk even belangrijk lijkt te vinden en dat hoeft ook geen wereldprobleem te zijn. Maar hoe zijn die kinderen er ooit gekomen als je er allebei zo a-sexueel uitziet? Daar raak je toch niet opgewonden van?

4) Ontvoering

4) Ontvoering

Ik merk in mijn omgeving dat sommige ouders de angst hebben dat hun kind ontvoerd kan worden, want “we leven in een gekke wereld”. Nu ben ik het eens dat de wereld niet een grote hof van Eden is met enkel pais en vree, maar die angst voor ontvoering voel ik totaal niet. Ik heb hier zelfs nog een anekdote van een recente situatie over te vertellen: een paar weken geleden was ik niet thuis. Jeroen was lekker op pad gegaan met Max en Storm. Op een gegeven moment lees ik een Facebookbericht van een kennis, ze had een onbeheerde kinderwagen aangetroffen met baby erin en sprak hier grote schande van in niet al te nette bewoordingen. “Want het zou zo maar kunnen gebeuren dat de kinderwagen met baby meegenomen werd”. Toen ik dit bericht las, dacht ik nog: “haha, echt een actie van Jeroen om de kinderwagen even aan de kant te zetten en met Max even iets beter gaan bekijken.” Eenmaal thuis deelde ik dit met Jeroen en tot grote toevalligheid beaamde Jeroen dat hij het was geweest. Wel was het verhaal natuurlijk genuanceerder, want Max ging op de vijver af en Jeroen achter hem aan. De kinderwagen bleef even achter, omdat hij anders een trap af zou moeten met de kinderwagen. Niet erg praktisch.

Maar goed, ik dwaal af. Blijkbaar heerst de tendens dat de kans zeer aannemelijk was dat iemand de kinderwagen met baby mee zou nemen. Want ja, de kindontvoeringen vliegen je om de oren op het nieuws. Volgens mij, als dit al een sporadische keer gebeurt, is het een familielid van het kind. Wat mij betreft een zeer ongegronde angst en ik ben er zeker van overtuigd dat een ander mijn kind echt niet zo leuk vindt dat het ontvoerd wordt.

5) Overtreffen

Kijk, als ouder ben je natuurlijk maar wat trots als je kind doorslaapt, kan kruipen/lopen/fietsen, zijn eerste woordjes zegt of een andere prestatie neerzet. Dat mag je van mij prima delen en zeker ook trots op zijn. Maar ga alsjeblieft niet, als een andere ouder vet trots is en dit uit, reageren met: “oh, maar die van mij deed dat al toen het … was hoor”. Echt. De ontwikkeling van je kind is geen wedstrijd en elk kind doorloopt dit op zijn eigen manier en tempo. Dus bok op en ga lekker trots wezen zijn in je eentje, loeder!

6) Advies vragen

Je kent ze misschien wel: fora op internet of Facebookgroepen voor moeders die in een bepaalde periode zijn uitgerekend. Een graag gebruikt middel voor sommige moeders om adviezen te vragen. Op zich kan dit heel handig zijn, bij kleine issues of om even te checken of iemand iets soortgelijks heeft. Maar please, mensen. Ga geen medische adviezen vragen of blind af op de antwoorden die je krijgt. Er staat namelijk een hoop bullshit tussen die voor Melissa uit Emmen goed werkt, maar voor jou echt niet zo hoeft uit te pakken. Bel gewoon de dokter of het consultatiebureau, echt doen hoor.

Wat snap jij niet van andere ouders?

De leukste (en stomste) kraamkado’s

Bij een pasgeboren baby hoort kraambezoek en doorgaans neemt het kraambezoek een kraamkadootje mee voor le bebe. Als het bezoek een beetje verstandig is, vragen ze de nieuwbakken moeder of ze wensen heeft. Dikwijls slaan ze deze vraag over en dat kan goed uitpakken, of iets minder. Ik laat je vandaag zien welke kraamkado’s ik bij Storm het leukste vond en met wat voor kraamkado’s je mij en vele andere moeders (want ja, ik deed research) totaal niet blijmaakt.

Kleding

Kleding is een gevoelig puntje. Als je de moeder goed kent en goed kan inschatten wat haar smaak is, dan kun je flink punten scoren, zoals Britt deed met deze uberstoere tuinbroek van een megazacht stofje. Ze vond hem zo leuk dat ze hem ook kocht voor haar zoon, die een maand ouder is als Storm.

Gepersonaliseerde kado’s

Gepersonaliseerde kado's

De drie bovenstaande, gepersonaliseerde kado’s, kregen we van familie. De trein van Little Dutch met daarop de naam, lengte, gewicht, geboortedatum en tijdstip van Storm kregen we van de oom, tante en nicht van Jeroen. De klompjes met de namen van Storm kregen we van mijn tante en haar vriend. De geboorteposter van Printcandy met de sterrenstand op de geboortedag van Storm kregen we van mijn broer en schoonzus. Natuurlijk zijn dit soort kado’s heel persoonlijk, maar ik vind het enorm leuk dat iemand net even wat meer aandacht heeft besteed aan een kraamkado. Iedereen kan bij de Hema een romper uit het vak grissen toch?

Boeken

Ik ben een enorm fan van boeken en voorlezen. Mij maak je dus ontzettend blij met een mooi (prenten)boek, zoals deze klassieker welke in de kraammand van mijn collega’s zat. Ik weet zeker dat Max zo dol is op lezen omdat ik dit al heel vroeg met hem deed. Hopelijk blijft zijn liefde voor lezen bestaan!

Kadobon

Kadobonnen zijn natuurlijk altijd goed, wat mij betreft. Veel mensen vinden het onpersoonlijk en makkelijk, maar ik weet zeker dat veel moeders hier veel blijer mee zijn dan het zoveelste knuffeltje. En hoe tof is het dan als je van je zwager en schoonzus een kadobon krijgt van de plaatselijke Sushitent? Echt, 1000 hartjes voor hen hoor!

Pure verwennerij

Ja, al deze bovenstaande kado’s waren Koning, maar hoe tof is dit pakket van Rituals? Het is van de Tiny Rituals-lijn en van de meest geweldig lieve Sylvana kreeg ik dit fantastische pakket met een setje voor moeders en de baby. En lekker dat het ruikt joh! Ik durf het bijna niet te gebruiken, zo fijn is het!

Stomste kado’s

Je hebt nu een beetje een indruk gekregen welke kado’s goed zouden kunnen scoren. Bij mij dan tenminste, want bovenstaande is ontstaan uit mijn ervaring. Heb je geen idee wat je aan kraamkado’s zou moeten geven? Vraag het dan even aan de pasbevallen moeder. De volgende dingen worden niet zo gewaardeerd door de meeste moeders (yes, ik deed veldonderzoek!):

  • Kleding van het andere geslacht. Welke echt niet genderneutraal te noemen is en ook echt niet voor een meisje en jongen gebruikt kan worden. Ben je plotsklaps vergeten of het pasgeboren mormel nou een jongen of meisje was? Kies wit. Altijd veilig;
  • Kleding in een grotere maat welke niet aansluit op het seizoen dat dan zal zijn. Ik weet het, het is heel lastig. Zelfs ik als moeder koop nog wel eens wat fout. Voor types zoals ik zijn hele handige schema’s. Doe er je voordeel mee;
  • Knuffels en tutpopjes. Gewoon. Niet. Doen. Hier ligt een stapel van Max van 4 op de kast te verstoffen. Hij heeft er nog geen dag naar omgekeken. Ouders kopen zelf wel knuffels, mocht die behoefte er zijn;
  • Kleding met schreeuwerige prints of debiele teksten. Over dat eerste: het is een baby. Geen puisterige puber op een frisfeest. Over dat tweede: dat 50% pappa en 50% mamma-geleuter is tenenkrommend;
  • Zelfgemaakte kleding of accessoires. Zelf heb ik hier geen moeite mee omdat ik het al een kado vind dat een ander tijd en moeite heeft gestopt in het maken van iets. Toch zijn er moeders die er moeite mee hebben. Check het dan even van te voren voordat je uren aan het haken/naaien/breien/kantklossen slaat.

Ik geloof dat ik je best een leidraad heb gegeven, nietwaar?

Wat was jouw grootste top- en flopkado?

Ik ben een loedermoeder

Yes, een loedermoeder. Ik ben het. Big Time! Nu lijk ik er bijna trots op te zijn, al is dat niet helemaal mijn bedoeling. Het is meer een hart onder de riem voor andere moeders. Iedereen faalt wel eens of pakt dingen niet op een perfecte manier aan. Maar het is vooral een enorme “Goodforyou”-glimlach naar de moeders die pretenderen alles beter te doen en te weten. Maar wat maakt mij nou een loedermoeder? Lees en huiver!

Tijd voor mezelf

Ik vind Me-Time een uitdrukking waarvan ik nog net niet ga kokhalzen, dus ik noem het recalcitrant Tijd voor mezelf. En dat heb ik heel hard nodig. Ik houd van mijn man en twee bloedjes, maar als ik niet de gelegenheid heb om af en toe even het huis te ontvluchten (een half uurtje allerlei onzinmeuk kopen bij Action) of me terug te trekken met mijn laptop om wat voor mijn website te doen, dan komt het niet goed. En met dat het niet goedkomt bedoel ik dat ik bloedchagerijnig en jankerig word en uiteindelijk wil vluchten, ver weg van huis. Het is me al eens overkomen en ik belandde in een flinke Burn Out. Gaan we niet meer doen.

Een huishoudelijke ramp

Een huishoudelijke ramp

Op zich was ik voor dat ik moeder werd ook al een huishoudelijke ramp, dus in die zin niet direct wat met het moeder zijn te maken. Maar je zou van een moeder toch mogen verwachten dat ze haar kinderen groot laat worden in een brandschoon huis. Nah, ik kijk om me heen en zie wat spinnenwebben hangen, ramen die al een tijdje geen sopje hebben gezien en een keuken waar nodig een doekje overheen mag. Maar weet je, het is morgen wéér vies. Kan je weer opnieuw beginnen. Dus helaas, mijn kinderen groeien op in een wat minder schoon huis.

Snoepende en teveelschermtijdkijkende kinderen

Wij ontbijten wel eens met snoep. Op zo’n gare zondagochtend, als de man des huizes aan het sporten is (haha, het schrille contrast) en Max bij mij in bed kruipt en aangeeft dat hij wil ontbijten. Dan mag hij van mij beneden de snoeptrommel halen en gaan we lekker snoep liggen kanen. Kunnen we ons lekker tijdens de sugar rush aankleden. En dan dat schermpjestijd. Ik probeer het te beperken tot de tijden dat ik kook, maar er zijn soms dagen dat Max er wel eens uren achter zit. Zodat ik ook even tijd heb voor mezelf 😉

Mijn kind krijgt de fles

Mijn kind krijgt de fles

Een gevoelig punt, omdat ik de druk voelde om borstvoeding te geven, maar dit tot twee keer toe niet slaagde. En weet je? Ik denk ook niet dat ik het vol zou houden. Naar mijn idee heb je een enorm lange adem en energie voor nodig en beiden heb ik niet. Mocht er ooit een derde kind komen, dan ga ik het dit keer niet proberen. Geen teleurstellingen!

Mijn kind slaapt vanaf dag 1 op zijn eigen kamer

Dit is iets, wat vooral bij Storm, enorm tegen mijn gevoel indruist. Maar hey, de man en ik gaan echt niet lekker op nog minder slaap dan dat we nu al krijgen, dus hier geen ge-cosleep. We vinden het namelijk best belangrijk om elkaar ook nog lief te vinden en elkaar niet dood te willen maken. Maar als ik dan die stukjes lees hoe mensonterend het is om na je kind 9 maanden dracht helemaal in zijn eentje in een koud, kaal en gevoelsmatig onveilige ruimte te laten liggen…

Ik vloek in het bijzijn van mijn kinderen

Ik vloek in het bijzijn van mijn kinderen

Ik ben er niet vies van om zo nu en dan een flinke vloek over mijn lippen te laten rollen. Vooral in het verkeer kan ik flink losgaan. Storm kan gelukkig nog niet praten en Max is zo braaf dan hij het niet herhaalt. Nog niet. Ik doe mijn best, echt waar!

En zo zijn er nog wel tientallen dingen waarin ik faal: Zo vergeet ik wel eens vitamine D te geven, tanden van Max te poetsen, eten we wel eens een week wat minder gezond, verschoon ik de bedden iets minder vaak dan nodig is en heb ik een hekel aan de speeltuin.

Maar hey, met de volgende dingen klop ik mezelf dan weer op de borst: In vieze kleding zul je mijn kinderen niet snel zien. Behalve na een dag school/BSO/Opvang of lekker thuis gespeeld te hebben. Maar we gaan nooit de deur uit in vieze of kapotte kleding. We eten altijd aan tafel (maar stiekem mis ik het hersenloos naar binnenschuiven van mijn voeder tijdens een serietje wel). We lezen ontzettend veel met Max. Het scheelt ook dat hij dit enorm leuk vindt en zelf ook snel een boek pakt.

Wat is jouw Loedermoederspecialiteit?

Hoe gaat het met Max?

Vier jaar, drie maanden en drie dagen lang was hij mijn enige kind. Mijn zoon Max, die mij op 1 maart 2014 moeder maakte. Wat is het tot nu toe leuk geweest om hem uit te zien groeien tot de kleuter die hij nu is. Een goedlachse, gevoelige, eigenwijze en fantasierijke knul waar ik zo ontzettend gek en trots op ben. Die me regelmatig doet verbazen over wat hij kan, durft en weet. In dit artikel praat ik je bij over hoe het met hem gaat en wat voor kind hij is.

School

School

Het is nu lekker schoolvakantie, maar Max heeft er al weer vier maanden kleuterklas op zitten. Stiekem vond ik dit een hele mijlpaal en ook ontzettend spannend. Het hielp mij natuurlijk ook niet dat de hormonen door mijn lijf gierden. Max gaat de hele week, met uitzondering van woensdag, de hele dag (van 08.30 uur tot 15.15 uur) naar school. Tussen de middag blijft hij over en op maandag en donderdag gaat hij na school naar de BSO.

Max lijkt langzaamaan zijn plekje gevonden te hebben in de klas en op school. Hij heeft veel behoefte aan veiligheid en verloor vooral de eerste tijd zijn juf geen moment uit het oog. Inmiddels heeft hij het zelfvertrouwen gekregen dat hij niet meer continu in haar buurt hoeft te zijn. Waar hij de eerste tijd vooral alleen speelde en erg de kat uit de boom keek, lijkt hij nu “samen” (tja, dat kunnen ze qua ontwikkeling natuurlijk nog niet goed op deze leeftijd) met andere kindjes te spelen. Hij heeft leuk contact, ook buiten school, met een jongetje en dat doet me goed. Komend schooljaar gaat hij lekker verder in groep 1.

Grote broer

Grote broer

Tijdens mijn zwangerschap praatte Max uit zichzelf weinig over zijn broertje in mijn buik. Dat is voor hem natuurlijk al die tijd wel heel abstract geweest. We hebben hem zo goed als mogelijk proberen voor te bereiden en waren ontzettend nieuwsgierig naar hoe hij zou reageren op zijn broertje.

Toen Max Storm voor het eerst ontmoette in het ziekenhuis, keek hij met een ontzettend vertederende blik naar Storm. Zo ontzettend mooi, gaaf en waardevol om te zien! Nu bijna twee maanden verder blijft Max ontzettend lief. Voordat hij weggaat krijgt Storm altijd een kusje, als Storm huilt om zijn speentje propt Max die er al te graag in en wil altijd maar wat graag helpen met een flesje geven. Er zullen vast momenten komen dat ze elkaar gaan haten, maar tot nu toe zie ik alleen maar heel veel liefde!

Zindelijk

Zindelijk

Vorig jaar zomer, toen Max zo’n 3,5 was, zijn we bezig gegaan met het zindelijk maken van hem. Eerder hadden we wel eens een halfslachtige poging gedaan, maar dat was weinig succesvol. Deze keer ging het eigenlijk direct goed en zijn er in dat jaar amper ongelukjes gebeurd. Max gaat zelf naar de wc en je hoeft hem bijna nooit die kant op te dirigeren. ‘s Nachts draagt Max nog wel een luier. Binnenkort gaan we aan de slag om hem ook in de nacht zindelijk te maken.

Spelen

Spelen

Max zou het liefste urenlang op Netflix en YouTube filmpjes kijken, maar dat proberen we zo veel mogelijk in te perken door hem dat alleen te laten doen als ik aan het koken ben bijvoorbeeld. Natuurlijk komt het wel eens voor dat hij er iets langer of vaker achter zit, maar dat moet ook kunnen. Verder speelt hij enorm graag met Lego, autootjes en actiefiguurtjes. Hij heeft een enorm levendige fantasie en maakt de mooiste creaties van zijn Lego. Bij mijn ouders speelt hij om die reden ook enorm graag, want die hebben alle Lego van ons van vroeger nog en al zijn bouwwerken worden netjes op de kast bewaard tot de volgende keer dat hij komt spelen.

Slapen en eten

Vanaf dat Max een maand of vier was, werden de nachten weer redelijk, je kon wel spreken van doorslapen. Tot nu toe heeft hij de smaak goed te pakken, vooral wat uitslapen betreft. Het komt weinig voor dat hij op de vrije dagen voor acht uur zijn bed uitkomt, meestal gaat het richting negen uur en soms zelfs richting half tien, tien uur. Het in slaap vallen gaat wel wat minder. Hij wil graag nog spelen nadat wij hem naar bed gebracht hebben en komt eigenlijk altijd wel nog een keer beneden (of drie, haha). Hij besluit dan dat hij moet poepen, een vraag heeft of een andere, voor hem maar voor ons iets mindere, legitieme reden om nog even zijn bed uit te komen. We waren hier heel streng in, maar willen hem niet met een naar gevoel laten slapen, dus laten we het maar begaan.

Dan het eten. Tot zijn tweede jaar at Max alles smakelijk op. Geen groente was hem te gek of te exotisch en we hadden goede hoop voor de toekomst. Totdat hij begon te weigeren. Tot op de dag van vandaag gaat het avondeten moeizaam. Hij zegt al voordat er een pan op tafel staat dat hij het eten niet lust en begint met mekkeren. We hebben duidelijk met hem afgesproken dat als hij begint te zeuren, hij mag kiezen of hij daarmee stopt of de rest van de maaltijd op de trap door mag brengen. Ook moet hij een aantal happen eten en dit gaat met lange tanden en een hoop geduld van onze kant, maar er moet gewoon wat in. Wel vind ik het een grote opluchting dat ik steeds meer mensen in mijn omgeving soortgelijke verhalen hoor vertellen, haha.

Nou, je hebt een aardige update van Max kunnen lezen! We genieten enorm van hem, zijn gekke uitspraken en zijn lachbuien als hij vieze woorden mag zeggen.

Do’s & don’ts in de kraamtijd deel 2

Vorige week kon je deel 1 van Do’s & don’ts in de kraamtijd lezen. Het ging onder andere over bezoek en de kraamzorg. Vandaag heb ik nog een hoop andere tips voor je klaarstaan. Niet alleen bedacht door mij, maar ook mijn vriendinnen en andere vrouwen die net moeder zijn geworden delen hun ervaringen met je.

Belangrijke tips

  • Slaap wanneer het kan! Die middagdutjes zijn echt geen onzin en heb je nodig om te overleven. De eerste week merk je daar nog niet zoveel van omdat je op adrenaline leeft, maar je krijgt er in de weken erna echt spijt van als je die momenten niet pakt. Het is ook echt geen schande om om 21.00 je bed in te duiken. De tijden dat je een film of programma af kunt kijken komen wel weer, echt.
  • Laat je partner een goede periode vrijnemen van zijn/haar werk. Het kost je misschien wat vakantiedagen, maar het is het waard en ik durf het bijna noodzakelijk te noemen. Je kunt deze periode gewoon nooit meer over doen met dit kindje.
  • Zorg dat je genoeg eet en drinkt. De dagen vliegen voorbij en voor je het weet is het een uur of drie en heb je nauwelijks iets gegeten. Je lichaam heeft een topprestatie geleverd, dus heeft energie nodig. Een goed excuus om sushi te bestellen of een lekker biefstukje te eten.
  • Er zullen dagen zijn dat alles misgaat. Je baby kotst voor de zoveelste keer in je decolleté. Je moet die kleine jankerd voor de derde keer omkleden wegens spuitkak of het jankt de hele dag door krampjes. Deze dagen gaan over. Echt. Zo niet, zoek hulp, want voor heel veel zaken is een vaak simpele oplossing.

Spuitkak

  • Zorg dat je tijd maakt voor je partner en jezelf. Je zult merken dat je amper praat met elkaar. Vanwege slaapgebrek en omdat je ontzettend geleefd zal worden. Maak tijd voor een avondje uit eten of een lekkere lunch buiten de deur. Die baby kan gerust mee en je bent er toch even uit.
  • Bieden mensen hulp aan en kun je dit goed gebruiken maar staat je trots in de weg? Neem het gewoon aan! Niemand biedt hulp aan als ze daar zelf geen zin in hebben (en anders is het gewoon een gevalletje Karma als je er dan op ingaat, haha). Denk aan een boodschapje, even een uurtje oppas zodat jij kunt bijslapen of de tip hieronder.
  • Zorg dat je de weken voor je bevalling wat meer kookt dan normaal zodat je wat maaltijden kunt invriezen. Sla ook vooral geen aanbod af van mensen die eten voor je willen maken af. Echt, deze mensen zijn goud waard (tenzij ze echt niet kunnen koken) en je bent ze dankbaar!

En als laatste: heb niet te hoge verwachtingen van deze tijd. Je moet niks en alles wat wel lukt is mooi meegenomen. Jank wanneer die tranen opkomen (en geloof me, om het minste geringste jank je) en lach om de klungelige acties die je overkomen. Geniet vooral!

Heb jij nog een gouden tip? Deel deze dan vooral hieronder!

Do’s & don’ts in de kraamtijd deel 1

De kraamtijd na de geboorte van je kindje is een periode die je je leven lang bijblijft. Het bevat een heleboel eerste keren, helemaal als het je eerstgeborene is. Om zoveel mogelijk van deze ontzettend speciale tijd te genieten, heb ik (met de hulp van vriendinnen en kersverse moeders) een aantal belangrijke zaken op een rijtje gezet: de Do’s & don’ts in de kraamtijd deel 1!

Bezoek

Je bent zo trots als een pauw op je kindje en je wil het aan heel de wereld laten zien! Toch kan het helpend zijn om de volgende “regels” omtrent bezoek te hanteren:

  • Wacht nog even na de bevalling met het grote nieuws delen. Tuurlijk bel je je ouders, BFF, broers/zussen en andere mensen die dichtbij je staan, maar drop het nog niet direct op Social Media terwijl je nog in de beugels ligt en gehecht wordt. Dat kan daarna ook nog wel. Of morgen. Of de week erna. Dit geldt ook voor het versturen van het geboortekaartje. Wacht daar gerust even mee. Het is echt niet raar of gek als mensen deze pas een week (of misschien wel twee) na de bevalling krijgen. Het voorkomt namelijk dat er mensen je al vrij vlot benaderen (of heel brutaal voor de deur staan) voor kraambezoek.
  • Laat in de eerste dagen alleen mensen komen die heel dichtbij je staan. De buurvrouw, die oom en tante of collega’s hoeven echt niet bij de eerste ademteugen van je baby jou de toch al niet zo aanwezige energie te ontnemen, echt niet.
  • Kap bezoek wat uren blijft zitten af. Spreek met je partner en kraamhulp een soort codewoord of zin af die je uitspreekt als het je teveel aan het worden is. Mogen zij het klusje opknappen, want vaak voel je je daar zelf nog wat te labiel en hormonaal voor.
  • Storm had de eerste twee weken veel moeite met drinken en wij gaven hem daarom boven te drinken als er bezoek was. Het kostte hem (en ons) al genoeg energie zonder bezoek en we wilden dat zijn energie naar het drinken toeging in plaats van overprikkeld te raken van het bezoek.
  • Heb je een rotnacht gehad? Ben je moe? Of heb je gewoon echt even geen trek in bezoek maar wil je gewoon lekker cocoonen met je newborn? Lekker afzeggen dat bezoek. Ik ben erg van de afspraak=afspraak, maar in deze periode mag je gewoon afzeggen, zelfs zonder reden te geven.
  • Als je bezoek vooraf vraagt wat je graag zou willen hebben als kraamcadeau, geef dan vooral suggesties. Tenzij je bedolven wilt worden onder de zoveelste lelijke knuffel of wanstaltige outfit in een verkeerde maat met lelijke printjes of “grappige teksten”.

Kraamzorg

Kraamzorg

  • Een hele belangrijke en misschien wel de belangrijkste factor in je kraamtijd is de kraamverzorgster. De klik met haar kan je kraamtijd maken of breken. Heb je het idee dat het niet werkt tussen jullie, praat er dan over (kijk ook naar je eigen aandeel, ik heb zoveel verhalen gelezen waarbij een portie zelfreflectie ook niet verkeerd zou zijn) en geef je verwachtingen en wensen duidelijk aan. Klikt het echt niet? Bel dan de kraamzorgorganisatie en vraag om een andere kraamverzorgster.
  • Mocht het een optie zijn, laat dan je kraamverzorgster warm eten maken tussen de middag. Zo krijg je toch wat goeds binnen en maakt de kans dat je ‘s avonds makkelijk (en vaak ongezond) gaat eten, kleiner.
  • Zorg dat de kraamverzorgster je zoveel mogelijk uit handen neemt, maar niet alles. Het is niet fijn als ze eenmaal weg is en je onzeker bent over flesjes maken of je kindje in bad doen omdat je dat in de kraamtijd niet gedaan hebt.
  • Communiceer goed en geef je grenzen aan. Lukt dit niet, vraag dan je partner om je hierin te steunen of dit voor je te doen. Als jij je baby bijvoorbeeld liever geen speentje geeft en de kraamverzorgster doet dit wel, dan kun je hier gewoon wat van zeggen.

Heb jij nog een gouden tip? Laat het hieronder een reactie achter en wie weet verschijnt jouw tip in deel twee!