Category

Persoonlijk

Category

Preggersupdate | We zijn ons rot geschrokken

Vrijdag de dertiende, in zombiemodus bracht ik Max naar school en ging thuis wat huishoudelijke klusjes doen. Ik voelde me steeds naarder worden. Geen vinger op te leggen, maar zo’n unheimisch gevoel. Ik begon een strak gevoel rondom mijn bovenbuik te krijgen en ik kreeg toch wat zorgen en flashbacks naar het einde van mijn zwangerschap van Max.

Gynaecoloog

Met veel moeite at ik wat en belde toch maar even naar de Poli Gynaecologie in het ziekenhuis voor advies. Gelukkig mocht ik na een uur al langskomen om even wat dingen te checken. Inmiddels had ik Jeroen ingeseind om wat eerder te vertrekken van zijn werk om Max van school te halen.

In het ziekenhuis werd mijn bloeddruk opgemeten en keek een dienstdoende Verloskundige met een echo naar de baby. Ook moest ik even langs het laboratorium om bloed af te nemen en urine in te leveren. Daarna mocht ik aan de CTG.

Een CTG is een hartfilmpje van een ongeboren baby. Met een CTG registratie wordt minimaal een half uur lang de hartslag van de baby bekeken. Verder wordt er bekeken of er sprake is van weeën activiteit. Aan de hand van de gegevens die hier uit komen, kan men de conditie van je kindje bepalen.

Jeroen en Max waren gelukkig ook gearriveerd, ik kon wel even wat support gebruiken. Max zat lekker in een hoekje een filmpje te kijken en Jeroen zat bij mij en hield het beeldscherm in de gaten. Opeens werd ik ontzettend misselijk en moest behoorlijk spugen (doe dit niet in je decolleté, ik ben helaas nu ervaringsdeskundige, haha). De CTG was klaar en we mochten weer even langs de Verloskundige die inmiddels de uitslagen binnen had gekregen van het laboratorium.

Eiwitten 

Mijn bloeddruk was in orde, tijdens de echo leek ook alles prima, de CTG liet ook geen afwijkende dingen zien en op zich was mijn bloed ook oké. Maar dan mijn urine, daarin waren eiwitten gevonden en dat was toch wel een alarmbelletje waard. Eiwit in je urine kan namelijk wijzen op zwangerschapsvergiftiging en dat is een vrij serieuze aandoening.

Zwangerschapsvergiftiging kan gevolgen hebben voor de moeder en voor de baby. Het gevaar bestaat dat de placenta wordt aangetast. De baby krijgt dan minder zuurstof en voedingsstoffen binnen. De nier- en leverfunctie van je baby kan verslechteren. Ook bij de moeder kunnen de nieren en lever niet goed meer functioneren.

Toen ik zwanger was van Max ben ik met 37 weken ingeleid omdat ik zwangerschapsvergiftiging had. Dat is dus wel even schrikken, helemaal omdat ik pas 30 weken zwanger ben. Omdat ik nu geen hoge bloeddruk had, mocht ik toch naar huis. Wel was het belangrijk om 24 uur urine te verzamelen in een jerrycan en dit zo snel mogelijk in te leveren.

Urine inzamelen goes wrong

Eenmaal thuis voelde ik mij steeds slechter. Hoewel het spugen toch enigzins had opgelucht, had ik weinig zin in eten en ben op bed gaan liggen. Het duurde niet lang of er begon een diarree-aanval en tegelijkertijd spuugde ik ook flink (sorry voor de nasty details, mensen!). Je snapt dat het vrij lastig was om urine op te vangen. Ik besloot dit ook even te laten en eerst de nacht maar eens door te komen. Zaterdag ben ik alsnog gestart met het opvangen van urine. Ik merkte wel dat ik veel vocht verloor door de diarree en dat het minimaal was wat ik plaste. Zaterdagavond voelde ik me weer slechter. We beseften ons dat dit wel eens uit zou kunnen lopen op een vroeggeboorte en dat maakte ons best emotioneel.

Opnieuw allerlei testen

Na zondagmorgen even lekker gedoucht te hebben, brachten we de urine naar naar het ziekenhuis,  ik mocht dit inleveren op de Verloskunde-afdeling. Na een aantal vragen van de verpleegster en verloskundige werd toch besloten om mij nog even ter  aan de CTG te leggen. Ook werd er bloed afgenomen. Omdat ik veel vocht was verloren door het spugen en diarree, was de opbrengst van de urine te weinig en de kans was aanwezig dat de uitslag daardoor niet betrouwbaar zou zijn. Nadat de CTG afgerond was en de uitslag van de bloedwaardes binnen waren, mocht ik naar huis. Deze twee zaken toonden niks zorgelijks aan, gelukkig! De volgende dag, maandag, zou ik gebeld worden met de uitslag van de eiwittest van mijn urine.

Uitslag

Opgelucht ging ik naar huis en dat voelde al een stuk beter. Er was letterlijk voorlopig even een last van mijn schouders. Zojuist belde de verloskundige met de uitslag. Er was opnieuw eiwit gevonden. Na overleg met de Gynaecoloog is toch besloten me nog even niet op te nemen. De kans bestaat dat mijn urine wat ontregeld is door de buikgriepklachten en de uitslag dus niet betrouwbaar is. Wel moet ik komend weekend opnieuw 24 uur urine verzamelen, het direct maandag inleveren, zodat bij de volgende afspraak met de Gynaecoloog er een duidelijk beeld ontstaat over de eiwitten. Daarna zal er verder gehandeld worden.

Al met al een weekend wat ons even flink met de neus op de feiten heeft doen drukken. We zijn ons bewust dat de zwangerschap in een keer om kan slaan en heel anders zou kunnen eindigen dan je verwacht. We gaan nu als een malle alles klaarmaken voor ons Foetusje! Volgende week zal er opnieuw een update volgen, ik houd jullie op de hoogte!

Zwangerschapsdiabetes: wat nu?

In mijn laatste preggersupdate vertelde ik dat ik getest was op zwangerschapsdiabetes. Mijn nuchtere waarde was 0,1 mmol te hoog. De tweede waarde (die geprikt is 2 uur na het suikerdrankje) was wel prima in orde. Officieel had ik dus geen zwangerschapsdiabetes, maar was het wel iets om in de gaten te houden. De afgelopen weken is dit gecheckt en helaas, het is toch zwangerschapsdiabetes.

En nu? 

Oké, ik zal je eerlijk vertellen dat ik mij eigenlijk best wel schaam dat ik nu zwangerschapsdiabetes heb. We kunnen allerlei smoesjes verzinnen, maar ik ben gewoon te zwaar en een risicofactor. Ik beweeg te weinig en hou te veel van lekkere en dus niet zo gezonde tussendoortjes. Het is (en hopelijk blijft!) voor mij echt een wake-up call. Ik moet gewoon minderen met tussendoortjes en meer bewegen.

Je zal vast denken: ja leuk, maar wat nu? Na een ochtendje voorlichting door een diabetesverpleegkundige en een diëtiste in het ziekenhuis, ben ik een heleboel informatie rijker (en mijn eigen risico van de zorgverzekering armer, haha).  Ik kreeg een koffertje mee met een bloedsuikermeter, strips, naaldjes en allerlei andere accessoires. Vier keer per dag moet ik mijn bloedsuiker meten en dat gaat op de volgende manier:

In de bloedglucosemeter stop je eerst een teststrip. Met een speciaal prikapparaatje prik je in je vinger, waarbij een druppel bloed vrij komt. Deze houd je tegen de teststrip aan. Na een paar seconden verschijnt op het schermpje van de bloedglucosemeter een getal in mmol/l. Dit getal geeft aan hoeveel glucose er in het bloed zit (de bloedglucosewaarde).

Bron: Diabetesfonds.nl

Ik meet na het opstaan mijn nuchtere waarde, twee uur na het ontbijt, twee uur na de lunch en twee uur na het avondeten. Verder is het belangrijk dat je op je voedingspatroon let, dus die cravings mag je echt uitzwaaien. En wees niet bang dat het een enorm streng dieet is, want het zijn “gewoon” de richtlijnen van het Voedingscentrum uit de schijf van vijf.

Wat mag je dan wel en wat vooral niet?

Iedereen weet wel van het bestaan van de schijf van vijf af, toch? Al wil dat niet direct zeggen dat je ook precies weet wat je mag eten. Op de website van het Voedingscentrum kun je laten berekenen wat voor jou de richtlijnen zijn. Voor mij is dit globaal als volgt:

  • 250 gram groente;
  •  2 porties fruit;
  •  4-7 bruine / volkoren boterhammen;
  • 4-5 opscheplepels volkoren graanproducten of 4-5 aardappelen;
  • 1+ portie vis / peulvruchten / vlees;
  • 25 gram ongezouten noten;
  • 2-3 porties zuivel;
  • 40 gram kaas;
  • 40 gram smeer- en bereidingsvetten en 
  • 1,5-2 liter vocht.

Het is belangrijk om naast drie hoofdmaaltijden (ontbijt, lunch en avondeten) ook drie keer tussendoor iets te eten. Dit kan dan een stuk fruit zijn, een plak ontbijtkoek of een sultana. Mocht je op zaterdagavond nou echt craven naar wat chips, dan mag je best een schaaltje nemen, maar doe die zak daarna gewoon weer dicht.

Controles

Controles

De eerste controle door de diabetesverpleegkundige staat al snel gepland. Vijf dagen na de voorlichting en dus vijf dagen waarin ik bijhield wat mijn bloedsuikerwaarden zijn, mag ik bij haar langs om de balans op te maken. Heeft het “dieet” gezorgd voor stabiele bloedsuikerwaarden of moet er toch insuline gespoten worden? Het kan namelijk zijn dat je lichaam, ondanks dat je je aan het dieet houd, het toch niet lukt om je bloedsuikerwaarden stabiel te houden. Je moet dan denken aan dat je nuchter op meer dan 5.3 mmol zit en twee uur na de maaltijd op meer dan 6.7 mmol. De enige manier om dan stabiele bloedsuikers te creeren, is door het spuiten van insuline. Het lukt je lichaam dan niet meer door de zwangerschapshormonen om zelf voldoende insuline aan te maken om de glucose in je lijf af te breken.

Naast de controles bij de diabetesverpleegkundige zal er ook nog een check zijn bij een Internist. Deze staat bij mij eind mei gepland, maar mocht het nodig zijn, dan zal dit eerder plaatsvinden. Ook zal de Gynaecoloog een extra oogje in het zeil houden wat betreft de groei van de baby. De baby krijgt door de zwangerschapsdiabetes meer suiker binnen en groeit daarom ook sneller. De kans is groot dat ik ingeleid ga worden met 38 weken, maar dat is nog even afwachten hoe het de komende weken gaat. Als jullie nieuwsgierig geworden zijn, zal ik de komende weken af en toe een update plaatsen.

Ben jij bekend met (zwangerschaps-)diabetes in je omgeving?

Preggersupdate | Het laatste trimester is alweer bezig!

Echt zo cliché, maar deze zwangerschap vliegt voorbij! Aan de ene kant kan ik niet wachten om de baby te verwelkomen en aan de andere kant krijg ik het soms Spaans benauwd, omdat we nog best het een en ander moeten regelen. Het laatste trimester is gewoon aangebroken!

Hoe gaat het met mij?

Laat ik beginnen met vertellen hoe het met mij gaat. In principe oké. De afgelopen twee maanden waren flink roerig, ik ga niet uit de doeken doen waarom, wellicht komt dat later een keer. Het zorgde ervoor dat ik veel stress voelde en dat had ook zijn weerslag op mijn lijf. Ik had veel harde buiken en spanning in mijn nek en schouders. Op een gegeven moment was het zo erg dat ik merkte dat de baby minder bewoog en dat vond ik enorm verdrietig. Het laatste wat ik wil is dat mijn lieve foetus last heeft van zijn moeders perikelen. De Gynaecoloog sprak me ook streng toe en ik heb heel wat afspraken geskipt om bij te komen en te zorgen om zo relaxed mogelijk kon zijn.

Ik heb het gevoel dat deze zwangerschap pittig is, lichamelijk en geestelijk. Maar jeetje joh, wat ben ik elke dag weer blij dat we dit mogen meemaken! Ik kan dus echt, ondanks de ongemakken, echt genieten van alles! Ik ben echt wel een beetje chagerijnig als mijn banden en bekken weer pijn doen, want het gevolg is wel dat ik veel minder mobiel ben en dus niet meer kan doen wat ik zou willen.

Afspraken bij de Gynaecoloog

Afspraken bij de Gynaecoloog

Ik heb er inmiddels alweer twee afspraken bij de gynaecoloog opzitten. Elke keer bof ik toch maar weer dat we even naar de baby gaan kijken met een echo. We hebben al zoveel foto’s! Vorige week was het ook tijd voor de beruchte suikertest. Je moet je nuchter melden bij het Labaratorium en dan laat je je suikerwaarden voor het eerst prikken. Daarna krijg je een suikerdrankje en mag je twee uur lang wachten totdat opnieuw je suikerwaarden geprikt worden. Dit is een check of je zwangerschapsdiabetes hebt. Voor mij wel een spannend momentje omdat er in de familie van mijn moeder veel Diabetes voorkomt. Weliswaar type 1 (zwangerschapsdiabetes valt onder type 2, ook wel ouderdomssuiker en veel voorkomend bij te zware mensen), maar ik ben best een risico met deze achtergrond en toch wel wat overgewicht.

Stiekem vond ik de uitslag wel heel erg spannend om te horen en ik werd ook nog even in spanning gehouden omdat er even overlegd moest worden over de uitslag. Mijn nuchtere waarde was 0,1 mmol te hoog. De tweede waarde (die geprikt is 2 uur na het suikerdrankje) was wel prima in orde. Officieel dus geen zwangerschapsdiabetes, maar wel iets om in de gaten te houden. De komende weken zal dit wat vaker gecheckt worden, maar ik hoef gelukkig niet aan de medicijnen of insuline. Eerlijk gezegd ben ik best geschrokken en heeft het me wel even met mijn neus op de feiten gedrukt. Hoewel ik over de algehele linie gewoon gezond eet en daar dus niks aan hoef aan te passen, ga ik wel opletten met lekkere dingen. Cravings gaan we dus flink minderen en als het lukt mee stoppen! Kan ik mooi vast wennen aan die superhealthy lifestyle die ik na mijn bevalling ga nastreven, haha.

En wat nu nog meer?

Over twee weken mag ik terug naar de Gynaecoloog voor controle en in die weken willen we de laatste dingen gaan regelen. ER moet nog een kinderwagen komen, ik wil de laatste hand leggen aan het kamertje en dan gaan echt de laatste weken in. Volgende week kun je meer lezen over wat er allemaal nog geregeld moet worden en laat ik je zien wat ik nog wil kopen.

Ik werd gepest: hoe kijk ik er nu op terug?

In de eerste twee klassen van de Middelbare School werd ik voor het eerst geconfronteerd met pesten. Sterker nog, ik was het pispaaltje. Iets wat ik nooit had verwacht en ik kan toch wel zeggen dat het een stempel op me gedrukt heeft.

Middelbare school

Na een fijne basisschooltijd, brak een nieuwe periode aan: de Middelbare school! De eerste weken vlogen voorbij. Alle nieuwe indrukken kregen een plaatsje en al snel had ik door dat ik niet echt lekker meekwam en begon langzaam te zien hoe gemeen sommige klasgenoten waren. Wat belangrijk was waren de juiste kleding, de juiste mensen om je heen, goed gebekt zijn en je was helemaal tof als je ook nog eens uitblonk in allerlei vakken.

Ik droeg vooral kleding die ik zelf mooi vond, deed mijn haar hoe ik het leuk vond en was best oké met mezelf. Ik had totaal niet in de gaten dat ik een makkelijk pispaaltje was en zag vooral de goedheid in mensen. Ik werd buitengesloten, er werd gemeen over mij gepraat, als laatste gekozen met gym en dan nog werd er discussie gevoerd over dat ze mij echt niet in hun groepje wilde.

Doodongelukkig

Ik werd doodongelukkig en mijn schoolwerk werd steeds minder belangrijk voor me. Ik haalde slechte cijfers, meldde me steeds vaker ziek en kwam op het punt dat ik echt niet meer naar school wilde. Alleen als ik in een andere klas geplaatst zou worden, wat helaas niet ging gebeuren. Wel mocht ik praten met een vertrouwenspersoon en werd ik 1x per week in een groepje geplaatst met andere leerlingen die geen aansluiting hadden. Ik was daar best pissig om, ik werd gepest en buiten gesloten dus moest ik aan mezelf werken? Want meer dan een waarschuwing tijdens het mentoruur kregen de pesters en buitensluiters niet. Sommige leraren deden gewoon mee met opmerkingen maken en je nog meer voor lul zetten dan je je al voelde.

Ik weet nog steeds niet hoe ik me door deze twee jaar heb heengesleept, maar wat was ik doodongelukkig. Wat vond ik het gemeen dat andere mensen je zo naar beneden konden halen. Het heeft echt wat met mijn zelfvertrouwen en geloof ik mensen gedaan. Gelukkig ging ik in het derde leerjaar naar een andere klas. Ik hoorde nog steeds niet bij de populairsten, maar het ge-etter en buitensluiten was niet meer aan de orde.

Boos

Boos

Hoewel ik echt jarenlang boos ben geweest op mijn pesters en dat bij tijd en wijle nog ben, heb ik wel andere denkbeelden gekregen. Zo ben ik er van overtuigd dat de lijn tussen pesten en gepest worden flinterdun is. Het zijn niet de pesters die de boel aanjagen, maar de toejuichers die het in stand houden. En hoe wel zijn alleen maar aanmoedigen en af een toe olie op het vuur gooien, zijn zij juist degene die aangepakt moeten worden.

Door deze gedachte kan ik toch enigszins positief terugkijken op die lastige jaren. Ik ben er namelijk van overtuigd dat het niet om mij als persoon te doen was, maar dat ik toevallig een makkelijk doelwit was. Ik ben daarom niet een minder mens en dat doet mijn zelfvertrouwen goed. Met dit zelfvertrouwen durfde ik het ook aan om een blog te starten. Mijn eigen website waar ik artikelen en video’s plaats. Waar ik bepaal wat mooi en goed is. De fijne reacties en het feit dat mensen lezen en kijken via mijn website geven mijn zo’n inspiratie en kracht. Ik kan en mag mijzelf zijn!

Wat ik iedereen wil meegeven die last heeft van pesters: het gaat een keer over. Vroeg of laat komt de dag dat je niet meer interessant bent om voor schut te zetten. Houd vol!

Ben jij gepest of heb jij wel eens iemand gepest?

Vier leuke dingen die je moet regelen in je zwangerschap

Misschien de begint de voorpret van bepaalde dingen die je in zwangerschap moet regelen al op het moment dat jullie besloten hebben dat je een kindje zou willen. Bij een ander kan het zo maar zijn dat alles geregeld gaat worden tijdens het verlof. Hoe of wanneer je het ook regelt, in de meeste gevallen zijn dit de leukste dingen van je zwangerschap. Ik neem je mee in wat ik persoonlijk de vier leukste zaken vind die geregeld moeten worden.

Kleertjes kopen

Er zijn maar weinig vrouwen die niet van shoppen houden. Oké, toegegeven: voor mezelf vind ik het echt een drama, maar hoe leuk is het om een willekeurige babyzaak (of andere winkel waar ze ook uberschattige babykleertjes verkopen) binnen te lopen en je te vergapen aan al dat kleine spul. Ik heb nu het punt bereikt dat ik mezelf echt een halt moet toeroepen, want anders lopen we opnieuw de kans dat sommige kleertjes niet of maar één keer gedragen worden. Maar joh, wat is er leuk spul te koop! En ik kan je garanderen dat je echt niet bizar veel geld uit hoeft te geven voor leuke outfitjes.

Kamertje inrichten

Kamertje inrichten

Of je nu een kant en klare baby-inboedel shopt bij een babywinkel, spullen van familie en vrienden krijgt of het tweedehands koopt, het inrichten van het kamertje is zo leuk! Oké, laten we het behangen en schilderen even vergeten. Ook het in elkaar zetten van de meubeltjes kan soms een frustrerend klusje zijn, maar als dat eenmaal gedaan is… Wedden dat je met liefde het bedje voor de vierde keer opmaakt? De lades van de commode opnieuw indeelt? Toch die ene accessoire inruilt voor een nog leukere?

Naam uitkiezen

Bij ons eerste kind hadden we de naam al jaren klaarliggen, ondanks dat we het geslacht pas wisten bij de geboorte. Met deze zwangerschap ging het kiezen van een naam iets moeizamer. Toch blijft het leuk, zo’n zoektocht naar DE naam voor jullie kindje en zijn er naast de Old Skool namenboekjes ook hele handige apps voor. Er bestaan zelfs app met een Tinder-achtige functie zodat je kunt zien op welke namen je partner en jij matchen. Hoe leuk is het dat je dan samen het kindje in de buik al bij naam kunt noemen en alleen jullie dit weten?

Geboortekaartjes uitzoeken

Geboortekaartjes uitzoeken

De laatste loodjes zijn aangebroken en dan is daar het ideale moment om te gaan zoeken naar een geboortekaartje. Vroeger kon je van die enorme mappen lenen bij de drukker waarin allerlei voorbeelden stonden. Tegenwoordig kun je je zoektocht online starten. Het is namelijk ontzettend leuk en simpel om online een geboortekaartje te maken en te bestellen bij bijvoorbeeld Kaartje2go. Er zijn verschillende thema’s beschikbaar zoals klassieke, originele, en vintage kaartjes. Ook bestaat er de mogelijkheid om een foto van je baby te gebruiken, zodat je hem of haar direct kun laten zien.

Wist je trouwens dat je de enveloppen vast vooruit kunt bestellen zodat je de adressen vast kunt opschrijven? Scheelt je weer wat stress in het kraambed. En dat je heel gemakkelijk gratis een proefdruk van je kaartje kunt bestellen? Zo krijg je in ieder geval een beeld van hoe het er uit komt te zien en bespaar je jezelf een teleurstelling en wellicht wat kraamtranen.

Wat vond jij het allerleukste wat geregeld moest worden tijdens je zwangerschap?

Dit artikel bevat een samenwerking.

 

Welke babynamen zijn het niet geworden?

Een namenfetisj, die heb ik absoluut! Al jaren lees ik met veel plezier de babynamen in het plaatselijke sufferdje en verbaas me over de “pareltjes” van namen die voorbij komen. In mijn werk komen ook met regelmaat namen voorbij die een gemiddeld persoon met Dyslexie het zweet laat uitbreken en mij vol verbazing en met een glimlach achter mij bureau doet zitten. Je kunt je voorstellen dat ik, zwanger en niet zwanger, toch wel de leuke namen probeer te onthouden. Vandaag vertel ik je welke babynamen het niet zijn geworden.

No go’s

Voor mij persoonlijk absolute No Go’s zijn namen met de letter Y (Hailey, Kaylee, Jaylinn) of namen met een komma erin verwerkt zoals Saffron-L’Amour, J’Dior of S’aphira. Ook namen die vrij fonetisch geschreven zijn vind ik tranentrekkend: Dylen, Mellenie en Djim

Hoewel ik een flinke lijst met meisjesnamen had, hebben we die deze ronde opnieuw weg kunnen leggen. Toen we Max verwachtten, wisten we het geslacht niet en hadden we logischerwijs dus ook een meisjesnaam bedacht: Noa. Mensen, achteraf gezien ben ik blij dat Max een kereltje is, want deze naam zou ik niet zo snel weer kiezen. Tot groot verdriet van mijn starre man, haha.

Meisjesnamen

Meisjesnamen

Welke meisjesnamen ik dan wel echt prachtig vind? Madeleine staat bij mij met stip op nr. 1. Niet bij Jeroen, dus moesten er andere namen komen. Noor was een goede kanshebber, maar een lieve vriendin heeft haar dochter zo genoemd. Ik vind het dan toch wel een dingetje om mijn dochter dan ook zo te noemen. Eenmaal zwanger (na heel veel geduld) las ik in een app de naam Iva. Deze naam heeft als betekenis “het onverwachte wonder”. Die sloeg bij mij in als een bom, bij Jeroen iets minder, haha. Welke namen wat mij betreft zeker kanshebber waren? Juna, Charlotte, Feline, Jasmine, Olivia en Isabella. Ik denk ook zeker dat Jeroen overstag gegaan zou zijn voor een van de laatste namen.

Jongensnamen

Toen we eenmaal het geslacht wisten, begon het gedoe hoor. Jeroen wilde eerder niet over namen beslissen en ook nu hoefde het niet perse voor hem. Hij vond het veel te vroeg en was bang dat een van ons op de naam terug zou komen. Ja, ontzettend goed bedacht, maar daar ging ik met mijn gierende hormonen dus niet mee akkoord. We maakten allebei lijstjes maar waren steeds niet tevreden met elkaars keuze. Waar ik verliefd was op de naam Mees, werd Jeroen erg blij van de naam Odin.

En toen ontdekte ik de app Kinder. Een app die je allebei kunt installeren en aan elkaar kunt koppelen. Je kunt door het aanpassen van instellingen namen uit alle windstreken tevoorschijn toveren, maar ook weglaten. Het werkt net als Tinder (oke, je drukt op een button links of rechts ipv dat je swipet), links voor de namen die je goedkeuring niet weg kunnen dragen en rechts voor als je een naam wel ziet zitten. Als je je door alle suggesties hebt heengeslagen druk je rechtsboven op de button “Matches” en tada! Daar staan de namen die je allebei ziet zitten. Wat ook een leuk detail is, is dat je de achternaam van je kindje ook kunt invoeren. Zo zie je meteen of de voornaam bij de achternaam past.

Bij de jongensnamen hadden wij een Match met de volgende namen: Julian, Thomas, Teun en Mees. Een andere naam sprong er boven uit. Een verrassende naam, want ik had niet verwacht dat ik deze naam zou kiezen voor ons zo gewenste ventje. Het is een naam in de categorie hippe kippen die ik in het verleden best wel eens verafschuwt zou kunnen hebben  en waarvan ik ook verwacht dat anderen minsten een wenkbrauw optrekken. Maar hey, we don’t care! Welke naam het is geworden? Dat weet je over uiterlijk een week 18!

Welke naam staat of stond op jouw verlanglijstje?

Preggersupdate | Tweede trimester en 20 weken echo

Het is alweer even geleden dat ik een update plaatste over mijn zwangerschap, maar ik ga je helemaal bijpraten! Het laatste wat je hebt kunnen lezen en zien was de update waarin ik je onder andere vertelde wat het geslacht van ons kindje is. In deze Preggersupdate praat ik je bij over hoe het tweede trimester mij vergaat en hoe de 20 weken echo was.

Hoe verloopt de zwangerschap tot nu toe?

Tot nu toe gaat mijn zwangerschap lekker. De misselijkheid is redelijk voorbij zolang ik voldoende en op tijd blijf eten. Dat is nog wel een dingetje, want in alle haast vergeet ik dat soms nog wel eens. Dan word ik chagerijnig en enorm trillerig en moet dan meteen even rustig wat eten. Het lukt me aardig dit bij te houden, maar er zijn nog wel eens momenten dat dit wat minder gaat.

Ik merk dat mijn conditie nog steeds kak is. Dit was al zo toen ik nog niet zwanger was, maar nu is het tien keer erger. Zeker omdat ik al sinds de feestdagen een lamtakkerige verkoudheid hebt en daardoor ook minder goed kan ademhalen. Mijn eerste zwangerschapszwemles was daardoor dus ook niet zo’n succes, haha.

Ook ben ik al een aardige pinguin qua loopje en merk ik dat ik echt op moet passen met het belasten van mijn bekken en banden. Zware dingen tillen doe ik dus niet meer, de boodschappen bestellen we nu lekker online. Mijn buik is ook snel hard bij inspanning of als ik me druk maak, dus flink shoppen of stressvolle situaties zijn het nu even niet.

Ik heb dus genoeg te klagen, maar dat doe ik lekker niet. Ik ben gewoon zo blij met het ventje in mijn buik dat ik met liefde alle pijntjes en ongemakken voel. Het getrappel in mijn buik is zo’n geschenk dat ik me er gewoon niet druk om kan maken. Ik geniet dus ten overvloede.

20 weken echo

20 weken echo

Eind januari mochten we naar het Isala ziekenhuis te Zwolle voor onze GUO (geavanceerd ultrageluid onderzoek, een extra uitgebreide 20 weken echo door een specialist). Deze werd in het ziekenhuis gemaakt omdat er Schisis (hazenlipje) in mijn familie voorkomt, er is dus even extra en uitgebreid gekeken met net wat betere apparatuur. Een hele fijne dame vertelde honderduit over wat ze zag. Toen ze het gezichtje goed in beeld had, liet ze ons even spieken in 3D. Nou, daar ging ik hoor. Tranen met tuiten. De gemalen moesten een slagje harder werken om al het water weg te pompen, haha. Onze zoon ziet er piekfijn uit, alles zit er op en eraan en alle orgaantjes werken naar behoren, voor zover ze dat kunnen beoordelen.

Er was alleen een puntje van aandacht: de navelstreng komt op een wat onhandige manier uit de placenta, waardoor het zou kunnen gebeuren dat de doorstroming belemmerd gaat worden. We gaan er van uit dat de Gynaecoloog dit verder controleert en maken ons vooralsnog geen zorgen.

Wat staat er de komende tijd op de planning?

We moeten maar eens beginnen aan de babykamer denk ik, haha. Er staan nu een commode en een kast in, maar ook nog veel losse spullen zoals een maxicosi, een box, klossen voor onder het bed, heel veel kratten met kleding voor over een poosje en een badje.

Van een lieve vriendin kreeg ik haar ledikantje, die zag er beter uit dan waar Max in sliep, dus er hoeft geen nieuwe gekocht te worden. De kledingkast gaat sowieso weg, want deze hebben we niet echt gebruikt en in plaats daarvan wil ik een lekkere fauteuil voor de gebroken nachten, haha. Dan kunnen we het voeden toch ietwat comfortabel maken!

De commode heb ik al ingeruimd met wat kleine maatjes, luiers, hydrofielen en dekentjes. Ik wil nog wel andere kastknoppen op de commode, maar daar moet ik nog even naar op zoek. De muur achter de commode wil opnieuw behangen hebben en het plafond mag wel gewit worden. Dan nog een ander rolgordijntje en een lamp en dan is het helemaal prima. Kan ik lekker decoreren! Mocht het af zijn, dan laat ik dat natuurlijk zien!

Oh, kijk nou hoe schattig!

Tja, mijn pinpas moest er weer aan geloven. Ik heb weer een flinke shopsessie gehouden. Deels online en deels ook in de winkel. Wat hebben ze toch een leuke kleertjes voor dat kleine grut!

Gierig of prijsbewust?

Ik weet niet of ik gierig ben of dat je me prijsbewust kunt noemen, maar ik vind het lastig om veel geld uit te geven aan kleertjes. Geloof me, de collectie van Noppies of Tumble & Dry vind ik prachtig, maar hell no dat ik € 15,- of meer ga aftikken voor een shirtje of een broekje. Daar draagt een baby het te kort voor en met een beetje mazzel kun je het weggooien omdat je de kots- of poepvlekken er niet uitkrijgt. Een hele budgetproofbabyshoplog dus!

Verschoningskussenhoes en matrashoes

Het linkeritem is een verschoningskussenhoes (€ 3,99). Voordat ik zwanger was had ik het al eens zien liggen bij Wibra, maar nu had ik een reden om het te kopen! Rechts zie je een matrashoeslaken voor een ledikant. De kleur komt niet helemaal lekker uit, maar het is een beetje Jade/mintig-groen, een kleur die we door willen voeren in de babykamer. Deze kocht ik bij Zeeman voor € 2,99.

Deze beide rompers kocht ik bij Zeeman. De linker, weer in dat favo tintje, is van biologisch katoen en kostte 2,79. De rechter heeft lange mouwen, iets waarvan ik er niet meer ga kopen, want dat ik best irritant met nog een bovenstuk erop. Maar dit printje was zo leuk dat het ook zo wel gedragen kan worden. Hij kostte € 2,49

Bij Zeeman spotte ik dit leuke broekje (€ 3,99) en shirtje (€ 2,49) met cactusprint. Een heerlijk setje voor de eerste weken en ik vind hem lekker stoer! Het donkerblauw gestreepte broekje komt van Wibra en was afgeprijsd van € 4,49 naar € 3,50.

Zara

Ook shopte ik bij Zara, zodra ik het geslacht wist. Zara heeft heerlijk zachte stoffen, ideaal dus voor kleintjes!

Zara

Eigenlijk vind ik dit shirtje bij nader inzien iets te donker. Het heeft iets sombers ofzo. Maar ach, het schamele prijsje van € 4,99 mag de pret niet drukken, toch?

Zara

Waar ik mijn newborn dus liever in zie, zijn dit soort printjes en kleuren. Lekker fris en meer “Nieuw leven”. Get me? Dit exemplaar kostte ook € 4,99.

Zara

Liefde op het eerste gezicht, dit broekje (€ 5,99), ik vind het zo leuk met dat bergen- en bosprintje! Net even wat anders en helemaal Zara!

Inmiddels heb ik alweer wat items gekocht bij Prenatal en Hema. Ook kocht ik een omslagdoek van een vrouw die deze zelf gemaakt heeft. Ik laat het je zeker zien in een andere shoplog!

Welk item vind jij het leukste?

 

Een persoonlijke update

Mensen, ik loop hopeloos achter met mijn blogplanning. Afgelopen donderdag kwam er zelfs geen video of artikel online! Omdat ik toch wel erg houd van enige routine en dit niet goed voelt, praat ik jullie bij in een persoonlijke update.

Megadruk

Verwacht geen ernstigheden of een juicy reden van mijn gemoedstoestand, haha. Ik zit op een hoop vlakken echt heerlijk in mijn vel. Ik geniet enorm van de dagen samen met Jeroen en Max en probeer daar ook wat meer tijd in te stoppen, dat verdienen ze. Ook zijn de eerste maanden van het jaar altijd megadruk met verjaardagen en andere (leuke!) verplichtingen. Ook probeer ik elk moment te genieten van mijn zwangerschap. Mijn beginnende buik, het getrappel van het druktemakertje en zelfs de ongemakken zoals mijn tergend slechte longinhoud en mijn gewaggel waardeer ik.

Het is dus voor mij een beetje zoeken waar ik mijn vrije tijd aan besteed. Dit doe ik graag aan mijn gezin, familie en vrienden, maar ook aan mijn geliefde website. Ik vind het zo enorm leuk om artikelen te schrijven. Elke keer weer leuke onderwerpen verzinnen om over te schrijven en dat maken tot iets moois, iets van mezelf. Ook krijg ik steeds meer opdrachten en dat is voor mij de bevestiging dat ik het best oké doe. Men wil mij gewoon betalen!

Beauty

Beauty

Oorspronkelijk begonnen ik met schrijven en filmen over Beauty. Al snel kwamen daar persoonlijke en lifestyle items bij. Inmiddels kan ik concluderen dat het zwanger zijn en het (opnieuw) krijgen van een kindje een grote plaats in mijn leven heeft en dat zie je dus ook op mijn website. Ik kan me dus voorstellen dat als je me ooit bent gaan volgen voor het Beautygedeelte, je nu  een beetje op me uitgekeken en gelezen raakt. Ik wil me voor nu niet vastleggen op een bepaalde niche, maar schrijven over waar ik mij op dat moment mee bezig hou. En dat is nu iets minder met Beauty, maar dat komt vast wel weer terug.

Youtube

En dan hebben we nog Youtube, iets wat lange tijd echt veel plezier gaf, zie ik nu als een opgave. Ik hik enorm tegen het opnemen van video’s aan en vertoon daarin iets te veel opneemontwijkend gedrag, haha. De video’s die goed scoren, zijn shoplogs en dan met name van AliExpress. De rest scoort beduidend minder en dat motiveert natuurlijk ook niet. Hoe dit zich verder gaat ontwikkelen, weet ik niet. Ik denk dat ik gewoon een video maak wanneer ik daar zin in heb en anders niet. Moeten jullie het dus gewoon even lekker met mijn artikelen doen.

Nou, genoeg geleuterd. Ik ga proberen weer een beetje bij te komen met artikelen schrijven zodat ik weer regelmatig content heb. Voor jou, lieve lezer, bedankt dat je me leest en kijkt, waardeer ik enorm!

Trots op mij-tag | Een terugblik op 2017

Linda van Volmaakt Onvolmaakt  is van mening dat het ontzettend belangrijk is om trots op jezelf te zijn en die mening deel ik met haar. Zij maakte de Trots op mij-tag, een terugblik op 2017 en tagde mij hierin. Het is niet zomaar een tag waarin je lukraak een aantal dingen noemt waar je trots op bent. Het gaat om dingen die jezelf gedaan hebt, of juist gelaten hebt. Prestaties, klein of groot. Als het er maar voor zorgt dat je trots op jezelf bent.

Als ik heel eerlijk ben, vind ik het best lastig om vijf dingen te noemen waar ik trots op ben.  Niet omdat ik niets kan noemen of verzinnen, want ik heb echt wel dingen waar ik trots op ben, maar vijf is weer zoveel, haha. Weet je wat? Ik begin gewoon!

Eindelijk een hobby!

Ik heb de afgelopen jaren heel wat hobby’s versleten. Van scrapbooken tot schilderen en van haken tot koken. Alles probeerde ik drie keer en daarna vond ik het niks meer aan. Maar eindelijk heb ik iets gevonden waarvoor ik helaas het gruwelijke woord Passie wel voor kan gebruiken: het bloggen en vloggen voor mijn website. Eindelijk een hobby! Man, wat vind ik dit leuk en wat ben ik trots dat ik dit al bijna twee jaar volhoud. Het voelt niet als moeten en ik heb er enorm veel plezier in. Ik ben best een quitter in veel opzichten, maar dit blijft leuk!

De groei van EkeBrouwer.nl

De groei van EkeBrouwer.nl

Aan het begin van 2017 heb ik een poging gedaan om doelen te stellen wat betreft de groei van EkeBrouwer.nl. Toch vond ik dit lastig. Hoe ga ik ze behalen? Is het wel reëel? Wat als ik ze niet haal? Langzaam aan verdwenen ze naar de achtergrond, maar telkens als ik in de buurt van zo’n doel kwam, raakte ik toch gedreven om het te halen. De doelen hadden, heel verrassend, met groei te maken en ik ben blij en trots dat ik ze gehaald heb!

Het overwinnen van mijn oververmoeidheid

Ik heb er een paar pittige jaren opzitten waarin ik doordenderde en het krijgen van een kind en de veranderingen die dit met zich meebracht onderschat heb. Nu ben ik al niet gezegend met veel energie door mijn slechte gehoor, maar niet beseffen dat de komst van een kleintje ook veel impact heeft, was niet zo slim. Met behulp van een enorm toffe psychologe en ruimte van mijn werk om te herstellen en te werken aan mezelf, heb ik geleerd hoe ik mezelf staande hou en blijf houden. Hier gaan natuurlijk wel superveel credits naar Jeroen, want mede door zijn inzet en ondersteuning werkt het. Wel vind ik het enorm spannend wat de komst van een tweede kleintje gaat doen en wil ook goed de tijd nemen om de juiste balans te vinden.

In verwachting raken

In verwachting raken

Dit is misschien een beetje een gekke, maar toch ben ik trots dat het mij (ja, Jeroen had er ook een zeker aandeel in) gelukt is om in verwachting te raken. Ik was de hoop namelijk best wel heel erg kwijt en had niet verwacht dat het ons op een natuurlijke manier zou lukken. Mijn lijf gaf alle signalen van een naderende menstruatie, dus de afspraak in het ziekenhuis om te starten met IUI had ik nèt ingepland. Op de valreep toch nog zwanger! Mijn lijf werkt gewoon en was klaar om een kindje te laten groeien in mijn buik!

Mijn huwelijk

Vijftien en een half jaar samen en acht en een half jaar getrouwd. Oké, ik doe dit niet alleen, maar mijn aandeel helpt zeker om ons huwelijk en relatie te laten slagen. De meeste tijd gaat het van een leien dakje, maar er zijn genoeg momenten waarop we keihard werken en door minder leuke tijden gaan. Tijden waarin andere stellen ermee stoppen en uit elkaar gaan. Dit willen wij pertinent niet en we doen er ook alles aan om dat niet te laten gebeuren. Afgelopen zomer is er een moment geweest waarin het door mijn toedoen niet lekker liep. Het heeft ons beide op scherp gesteld en ik wil nu meer dan ooit alles op alles zetten om onze relatie te laten werken. Het lukt en daar ben ik enorm trots op!

Nou, volgens mij is het mij toch aardig gelukt om vijf dingen te noemen waar ik trots op ben. Ik wil graag Irma taggen om deze Tag in te vullen. Maar nog meer ben ik benieuwd waar jij trots op bent! Laat je het weten in de comments?