Tag

Zwangerschap

Browsing

Vandaag precies een jaar geleden…

Vandaag precies een jaar geleden veranderde ons leven. Niet direct heel drastisch, maar het was wel het begin van een grote verandering. Een verandering die we niet aan zagen komen, in ieder geval niet op deze manier. Je kunt je daarom vast voorstellen dat we in shock waren, want dat is meestal als er iets voorvalt waar je niet op rekent. Het afgelopen jaar waren maanden met stress, nieuwsgierigheid, vreugde, verdriet maar vooral een bonk blijdschap.

Wel/niet

Een jaar geleden was ik aan het wachten op mijn menstruatie. Het had er alle schijn van dat het zou gebeuren en het duurde ook even voordat ik een test wilde doen. Die test zorgde er namelijke de 22 maanden die er aan vooraf gingen, altijd voor dat ik ongesteld werd. Die woensdag ging ik na mijn werk toch even snel Kruidvat in. Met zwetende handen kocht ik een test en ik fietste snel naar huis. Jeroen drong er op aan dat ik de test even snel deed voor het eten, dus ik perste er een paar druppels uit en legde de test in een hoek terwijl ik een timer op mijn telefoon instelde. Na een paar minuten ging de timer af en keken we op de test.Wel/niet

Ter check maar vol adrenaline lazen we een aantal keer de bijsluiter door. Het was toch echt zo: IK WAS ZWANGER! Er stond al een afspraak gepland bij de Gynaecoloog om te starten met een IUI-traject, maar deze kon gelukkig veranderd worden naar een afspraak voor een eerste echo.

Zwangerschap

Na een hoop misselijkheid begon het grote genieten. We kregen te horen dat we opnieuw een zoon zouden krijgen, wat een zegening! Oké, stiekem liep ik toch wat teleurgesteld langs de uberschattige meisjeskleding bij Prenatal, maar toen de knop om was en we een naam gevonden hadden, was ik meer dan blij met onze ongeboren zoon. Naar mate de zwangerschap vorderde en het laatste trimester in zicht kwam, werd het pittiger. Ik had veel last van mijn bekken, harde buiken en kreeg ook zwangerschapsdiabetes. De laatste twee maanden spanden erom wanneer ik ingeleid zou worden. Eerlijk gezegd verlangde deze vochtpoot daar naarstig naar, haha.

Storm

De bevalling van onze mooie, lieve Storm was een droom. Een fantastische droom! Die wilde ik nog wel een aantal keer over doen! De eerste weken was ik niet van mijn roze wolk af te krijgen, wat was dit genieten zeg! Op een gegeven moment werd het pittiger. De gebroken nachten begonnen mij aardig op te breken en overdag was Storm ook niet altijd bepaald Zen. Veel huilen, weinig poepen, veel kramp en nu vergeet ik vast wat dingen. Inmiddels slaapt het boefje door, kan hij nog wel af en toe een flinke keel opzetten, maar merken we dat een ontzettend strak ritme heel erg goed is. Voor Storm, maar ook voor ons!

Binnenkort kun je meer lezen over hoe het nu gaat met ons!

 

Elke moeder verdient een Push Present + winactie GESLOTEN

Voordat ik moeder werd, was ik volslagen onbekend met het fenomeen Push Present, ook wel bekend onder de noemer Baargoud of Werpgoud. Een kraamcadeau wat mannen hun bevallen vrouw geven als dank voor het zware werk. Een nog niet superpopulair fenomeen, maar in landen als Engeland al jaren een traditie. Maar wat geef je pas bevallen eega dan precies? Lees snel verder!

Push Present

Bij baar- of werpgoud als Push Present denk je al snel aan sieraden, maar er worden de meest uiteenlopende cadeaus gegeven door de echtgenoot. Je kunt denken aan een paar designerschoenen of een mooie Chaneltas. Als je wat minder fashionminded bent zijn tablets of keukenmachines ook cadeaus die gegeven kunnen worden. Persoonlijk heb ik niet zoveel met designeritems, ik vind mezelf daar niet classy genoeg voor, maar een tablet of een keukenmachine zou ik werkelijk om te grienen vinden. Een mooi sieraad vind ik beter passen. Zoiets draag je altijd bij je en voor iedereen en elke smaak is er wel een passende variant te vinden.

Nu vraag je je misschien af wat mijn Push Presents zijn geweest na mijn twee bevallingen. Ik vrees dat ik je toch teleur moet stellen. Le Husband is niet zo van de cadeaus. Wel is hij ontzettend lief en staat ALTIJD voor mij en onze twee knullen klaar. Toont initiatief wanneer ik het even niet meer zie en neemt me veel uit handen. Al een aardige Push Present an sich toch? Overigens vind ik ook niet dat je perse op een cadeau van je vent hoeft te wachten. Kies zelf iets moois uit, je mag trots zijn op je geleverde prestatie!

Kaya Sieraden

Namens Kaya Sieraden mag ik een cadeau weggeven. Je kunt een cadeaubon winnen ter waarde van € 40,-. Voordat ik je ga uitleggen hoe je hier kans op maakt, eerst meer over Kaya Sieraden.

Tanja startte Kaya Sieraden (vernoemd naar haar dochter) op toen ze nergens matching sieraden voor haar en toen driejarige dochter kon vinden. Kaya was dol op sieraden en wilde er graag net zo mooi uitzien als haar mamma Tanja. Tanja maakt onder andere unieke dames sieraden die van goede kwaliteit zijn. Ze moeten immers lang meegaan en eventueel doorgegeven kunnen worden. Wat Kaya Sieraden nog meer uniek maakt? Er is een samenwerking met Eduki, een erkende stichting die ervoor zorgt dat kansarme kinderen in Gambia naar school kunnen. Een perfecte match dus! Per sieraad doneert Kaya Sieraden een bedrag zodat een kind in Gambia één week naar school kan. Tot nu toe gaan er 20 kinderen door de donaties naar school.  Hoe mooi is dat? Jij een prachtig sieraad en een kindje in Gambia een kans op een mooie toekomst!

Maar hey, jij wilt natuurlijk een cadeaubon winnen! Wat “moet” je hiervoor doen en welke informatie is belangrijk?

  • De winactie gaat van start op donderdag 13 september. Woensdag 19 september is de laatste dag dat je kunt deelnemen. De winnaar krijgt bericht via e-mail;
  • Like zowel Kaya Sieraden  en Ekebrouwer.nl op Facebook;
  • Deel het Facebookbericht en zorg dat je dit openbaar doet zodat het zichtbaar is;
  • Laat een reactie achter op mijn website onder dit artikel (reacties enkel onder het Facebookbericht tellen niet) op welk sieraad je verliefd geworden bent. Vergeet vooral je e-mailadres niet in te vullen zodat ik je kan mailen als je gewonnen hebt.

Heel veel plezier en succes bij de winactie!

Dit artikel bevat een samenwerking.

Mijn bevallingsverhaal: de geboorte van onze zoon Storm

Als je mij volgt op Social Media heb je het natuurlijk al voorbij zien komen: onze zoon Storm is geboren! Vandaag praat ik je graag bij over onze prachtige tweede zoon en over de supersnelle bevalling die mij nog steeds doet verbazen. Ga lekker zitten en lees alles over de geboorte van onze zoon Storm.

Inleiden

Eerder kon je al lezen dat de Gynaecoloog had besloten om mij in te leiden bij een bepaalde termijn. Dit besluit kwam vooral omdat ik Zwangerschapsdiabetes kreeg en insuline moest gaan spuiten om mijn bloedsuikers onder controle te houden. Daarnaast werden er ook eiwitten in mijn urine gevonden, mijn nierfunctie ging achteruit, dus ook hierop was strenge controle. Ik wist dus al een paar weken dat ik op donderdag 7 juni zou worden ingeleid.

Tot mijn laatste geplande afspraak met de Gynaecoloog op dinsdag 29 mei. Zij zag toch noodzaak gezien mijn gezondheid om de inleidingsdatum naar voren te halen. Maandag 4 juni zou ik mij mogen melden bij de Verloskamers. De Gynaecoloog checkte ook nog even of ik al ontsluiting had (Auw!) en dit zat al op 1 a 2 centimeter. Een goed teken, want zo zou er geen ballonnetje geplaatst te hoeven worden om ontsluiting te creëren. Het zou dan zomaar een dag langer kunnen duren voordat de bevalling zou beginnen. Ik was er behoorlijk klaar mee, met dat hele zwanger zijn, dus voor mij een opluchting dat mijn lijf al wat voorbereidend werk had gedaan!

De laatste dagen

De laatste dagen

De vrijdag voor mijn bevalling ben ik als een malle de keuken uit gaan soppen. Geen hoekje van elk keukenkastje bleef onbespaard. Wat een takkeklus! Maar goed, het was ook echt wel even heel hard nodig, haha. Op zaterdag stond een verjaardag gepland van mijn neefje en daana werd ik nog even heerlijk onder handen genomen met een zwangerschapsmassage. En toen brak de zondag aan. Voor mij wel een ding, want de laatste dag als gezin van drie. Het laatste moment om Max nog even samen de volledige aandacht te geven. We zijn lekker gaan lunchen bij een restaurantje wat een ruime binnenspeelplaats heeft. Aan het einde van de middag brachten we Max naar mijn ouders. Hij ging daar logeren en mijn ouders zouden hem naar school brengen de volgende dag. Dat scheelde ons een hoop gestress, omdat we ons de volgende ochtend om 7 uur zouden moeten melden in het ziekenhuis.

Weer samen thuisgekomen besloten Jeroen en ik lekker voor de tv te eten. Dit hadden we sinds Max zijn geboorte niet of nauwelijks gedaan, zo konden we even lekker onze favo serie bingewatchen. Ik merkte dat ik hoofdpijn begon te krijgen en dat ik een strakke band om mijn bovenbuik voelde. De tekenen van Zwangerschapsvergiftiging. Zou dit dan toch zich nog op de laatste dag zich gaan openbaren? Na wat getwijfel besloten we toch maar even te bellen met het ziekenhuis. Ze wilden me toch even zien, al was het maar om de baby te checken.

Weeën en ontsluiting

Weeën en ontsluiting

Ik werd aangesloten aan de CTG voor een hartfilmpje van de baby en er werd bloed en urine afgenomen. Ook werd mijn bloeddruk opgemeten en mijn ontsluiting gecheckt. Mijn bloed en urine waren goed, bloeddruk iets te hoog maar deze zakte langzaam en de baby deed het lekker. Maar ik ook. Op de CTG waren al goede weeën te zien, waar ik overigens niets van voelde. Deze weeën hadden gezorgd voor inmiddels 5 cm ontsluiting! Gewoon, uit mezelf. Het zou zo maar kunnen dat ik diezelfde nacht nog zou gaan bevallen, helemaal uit mezelf en zonder inleiden. Wat kan het raar lopen!

Je begrijpt vast dat ik niet meer naar huis gestuurd ben, maar gewoon lekker in het ziekenhuis mocht blijven. Ik kreeg een kamer voor mijzelf, wat een luxe! Jeroen ging wel weer huiswaarts, ik gunde hem nog wel even wat slaap in zijn eentje nadat hij maanden naast een ronkende walrus heeft moeten liggen. Ik kreeg een slaaptabletje en sliep heerlijk.

D-day: de dag van de bevalling

En toen was de dag ineens daar: de dag van de bevalling! Ik werd vroeg wakker, een uur of vijf en besloot nog wat te werken op mijn laptop. Om een uur of zeven belde ik naar Jeroen, ik mocht naar de verloskamer en zou het fijn vinden als hij ook naar het ziekenhuis kwam.

Eenmaal op de verloskamer ging het vrij snel. Mijn vliezen werden om 7.14 uur gebroken en al snel begon ik de weeën te voelen. Deze waren op zich nog wel weg te puffen, want om 7.37 maakten Jeroen en ik deze (ontzettend wazige) foto, nog geheel relaxed!

D-day: de dag van de bevalling

Daarna ging het snel. De weeen namen toe en werden heviger. Om er voor te zorgen dat ik niet de hele dag weeen zou hebben, kreeg ik een minimale dosis weeopwekkers om 9.00 uur. Vanaf dat moment had ik non stop weeen en vroeg ik om een morfinepompje als pijnstilling, want dit kon ik niet bijbenen. Voordat dit gegeven werd, wilde de verloskundige eerst nog even mijn ontsluiting checken. Ik zat al op 8 cm! Het pompje werd geskipt en opeens voelde ik persdrang. Het was 9.24 uur en dit was het moment waar ik tegenop zag. Die helse Ring of Fire, die brandende pijn. Toch probeerde ik te persen, de eerste keer was niet zo’n succes omdat ik er niet vol voor durfde te gaan.

Dan de tweede perswee. Ik probeerde met al mijn kracht te persen. voelde heel even die Ring of Fire, maar ik voelde vooral mijn baby die geboren werd. Het was alsof hij uit me gleed, zo’n bijzonder gevoel! 9.28 uur: Storm Jelle Brouwer is geboren! Storm begon meteen uit volle borst te brullen en werd bij mij op mijn borst gelegd. Mijn wens was om de navelstreng uit te laten kloppen (hierbij knippen ze de navelstreng niet direct door, maar laten ze nog even de goede voedingstoffen en bloed uit de placenta doorstromen. Dit duurt maximaal een minuut of vijf) en binnen 10 minuten wordt ook de placenta geboren. Ik heb een paar hechtingen nodig, maar geniet vooral van het mooie ventje en het feit dat de bevalling maar 2 uur en 15 minuten geduurd heeft.

Ondersteboven

Ondersteboven

De uren na de bevalling blijf ik ondersteboven van de megasnelle bevalling. De bevalling van Max duurde 4 uur en op zo’n zelfde tijdspanne had ik mij een beetje ingesteld. Eerlijk? Ik geloofde vrouwen nooit zo die zo snel bevielen, nam ik altijd met een korreltje zout. Maar wat was en ben ik blij dat het zo gegaan is en wat ben ik blij dat we na een lange weg van 2 jaar om zwanger te raken en een toch wel pittige zwangerschap zo’n mooi, lief en zoet ventje erbij hebben! Die roze wolk, die ik zeker bij Max niet had, is er meer dan dat ik voor mogelijk had kunnen houden!

Volgende week kun je meer lezen over de kraamweek en hoe het ons nu vergaat.

Geboorteplan: zin of onzin?

Tijdens mijn eerste zwangerschap las ik elk boek en speurde heel het internet af. Alles wilde ik weten over het zwanger zijn, de bevalling, borstvoeding, je kunt het zo gek niet bedenken. Ook maakte ik braaf een geboorteplan, waar hartelijk om werd gelachen door moeders in mijn omgeving. Ik vond dat best raar, waarom mocht ik me niet voorbereiden en mijn wensen niet op papier zetten?

Wensen vs Realiteit

Ik moet eerlijk bekennen dat deze moeders toch wel een beetje gelijk hadden. Het gaat gewoon vaak niet zoals je voor ogen hebt. Ik weet niet exact wat ik voor wensen en eisen had, maar een aantal dingen staan me nog wel bij. Zo had ik mij het volgende bedacht:

Ik wilde dolgraag thuis bevallen → haha, ik werd opgenomen met zwangerschapsvergiftiging en ingeleid. Daag thuisbevalling!

Ik wilde geen pijnbestrijding → Jeetje, wat was ik blij met dat Remifentanilpompje!

Ik wilde zelf de baby aanpakken → Maar ik was helemaal overweldigd door de snelheid van de geboorte.

De navelstreng wilde ik laten uitkloppen → Geen idee of dit gebeurde, er staat me niks van bij.

Ik zou er alles aan doen om de borstvoeding te laten slagen → Na 3 nachten niet slapen en een borstweigerende baby, en verschillende hulptroepen, zijn we toch maar gaan kunstvoeden.

En nu?

En nu?

Tot mijn grote spijt moet ik de moeders die mij uitlachten gelijk geven. Het ging niet zoals ik voor ogen had. Inmiddels ben ik, 4 jaar later, wel over dit trauma heen en weet zo ongeveer wat ik kan verwachten tijdens een bevalling. En ik weet dat het gewoon heel anders kan lopen en heb daar vrede mee. Wel weet ik sinds een aantal weken dat ik opnieuw ingeleid ga worden. Stiekem vind ik dat wel een fijn idee, omdat het inleiden bekend bij mij is. Het meest fijne eraan vind ik dat ik weet in welke week het ongeveer gaat gebeuren en dat ik niet hoef te wachten totdat de bevalling uit zichzelf begint. Dat lijkt me namelijk best spannend en eng, haha. Nergens op gebaseerd overigens, puur mijn eigen angsten.

Geboorteplan 2.0

Ik ben dus wel al een beetje aan het nadenken over de bevalling, dat lijkt me niet meer dan gezond. Het zal dus sowieso in het ziekenhuis plaatsvinden en ik zal ingeleid worden. Voor nu staat dat op de planning in mijn 38e week, maar dat zou ook eerder kunnen zijn als de zwangerschapsvergiftiging doorzet. Hoewel het de vorige keer niet ging zoals ik had bedacht, heb ik toch weer wat wensen:

  • Als ik de pijn pittig vind en het is nog mogelijk, zou ik graag weer een Remifentanilpompje willen;
  • De navelstreng wil ik laten uitkloppen, de baby mag dus nog even een paar minuten langer gebruik maken van de placenta;
  • Ik ga proberen de borstvoeding op te starten, maar als dit niet lukt ga ik geen strijd aan en
  • Als ik hechtingen nodig heb en het leidt weer tot een never ending borduurwerk, dan wil ik goed verdoofd zijn.

Geen ellenlange lijst en vooral gebaseerd op mijn eerdere bevalervaring. Deze was op zich prima, het ging snel en hoewel het persen niet perse fijn was, was het wel zo gepiept. En je weet waar je het voor doet, haha.

Zie/zag jij op tegen de bevalling?

Q&A Zwangerschap, Bevalling en Baby

Vorige week vroeg ik om al je brandende vragen te droppen rondom mijn zwangerschap, bevalling en baby te droppen. Ik nam een video op en gaf antwoord op superleuke vragen als: “Wat is het eerste wat je gaat eten na je bevalling?” en “Heb jij of je man de naam bedacht?”.

Nieuwsgierig geworden? Ga vooral lekker kijken!

Verschillen tussen eerste en tweede zwangerschap

Je hoort vrouwen vaak noemen dat er verschil zit in de zwangerschappen die zij hebben “doorlopen”. Helemaal als er verschil in geslacht zit, lijkt het een totaal andere zwangerschap te zijn. Maar ook als dat niet zo is, want ik ben immers voor de tweede keer zwanger van een jongetje, kunnen er verschillen zijn. Ik neem je mee in de verschillen tussen mijn eerste en tweede zwangerschap!

Misselijk

Toen ik zwanger was van Max was ik totaal niet misselijk, maar deze keer toch echt wel. Ik moest echt direct wat eten zodra ik uit bed was en dit regelmatig blijven doen. Tijdens mijn eerste zwangerschap was ik wel heel gevoelig voor geurtjes. In de supermarkt vond ik het zo stinken! En ik ging over mijn nek als ik vlees moest bereiden tijdens het koken. Met mijn tweede zwangerschap had ik daar veel minder last van.

Pokdalig

Ik kan me niet meer goed herinneren of ik een stralende huid had tijdens mijn eerste zwangerschap, maar zo pokdalig als nu in mijn tweede zwangerschap is het nog nooit geweest, haha. Ik kan wel concealer en foundation gebruiken, maar dan ziet het er alleen maar erger uit!

Geslacht

geslacht

Geen kwaaltje of symptoom, maar bij onze eerste zwangerschap wilden we het geslacht niet weten. Vonden we leuk en romantisch en zo hadden we tijdens de geboorte ook nog een leuke verrassing. Dit keer wilde ik het vooral wel graag weten en Jeroen besloot maar mee te gaan in mijn grillen ;-). Ik vind het nu een stuk makkelijker om gericht te kunnen shoppen en het kamertje in te richten.

Bekken- en bandenpijn

Dit had ik tijdens mijn eerste zwangerschap ook, maar in veel mindere mate dan nu en in een later stadium. Misschien komt het nu ook omdat we al een kind hebben en je bepaalde dingen wel moet, terwijl dat eerder niet zo was. Maar ik ben zeker blij dat Max vier is en zelfstandig, want met een kindje wat jonger is en je nog veel moet tillen, was ik er veel slechter aan toe geweest.

Druktemaker

Toen ik zwanger was van Max genoot ik enorm van alle bewegingen die hij maakte, want dat waren er veel! Hahaha. Niet dus. Het kereltje wat nu bezit heeft genomen van mijn baarmoeder, die beweegt pas veel! Max stopte abrupt met bewegen als Jeroen of ik een hand op mijn buik legde, deze jongeman die gaat alleen maar harder tekeer.

Hormonen

In geen van beide zwangerschappen ben ik bruut hormonaal geweest. Ik was en ben juist lief en zachtaardig. Maar janken deze keer joh. Om alles! Als ik eendjes in een wak zag kwamen ze al. Zo zielig die arme beestjes in dat koude water! En op tv hoef ik maar iets ontroerends te zien of het gaat al mis. En dat terwijl ik normaal best een koelkast ben, haha.

Cravings

Cravings

Bij Max stouwde ik Milka en Lays Thai Sweet Chili weg alsof mijn leven er vanaf hing. Nu is dat stukken minder, want ik ben dol op mandarijntjes! Chocola moet ik weinig van hebben, veel te zoet! Oh, en waterijsjes gaan er eigenlijk ook wel in, haha.

Waar crave jij elk moment van de dag naar, zwanger of niet?

 

6 dingen die verboden (zouden moeten) zijn voor zwangere vrouwen

Iedere vrouw die zwanger is of is geweest weet wel een beetje wat verstandig is om wel of niet te doen tijdens haar dracht. Zo kun je beter niet roken en alcohol moet je ook even laten. Wat eten betreft is het soms ook best pittig, want een aantal dingen mag je gewoon niet, tenzij je zelf graag ziek wilt worden of je baby een nare infectie wilt geven. Ik geef je een aantal suggesties van dingen die verboden (zouden moeten) zijn voor zwangere vrouwen. Enne, lieve ladies: neem het met een korrel zout en voel je niet aangesproken. Keep the hormonen even in bedwang 😉

Plinten schoonmaken met een tandenborstel

Leuk hoor, die nesteldrang van je. Maar doe even normaal en realistisch. Als je dan toch zo nodig moet schrobben, kom dan gerust bij mij langs. Geen nesteldrang te bespeuren hier…

Tacky foto’s laten maken

Tacky foto's

Bron foto: http://pregnancyhumor.com/blog/2013/04/17/5-tips-for-helping-dads-to-be-shine-in-maternity-portraits/

Wie weet heb je ze ooit wel eens voorbij zien komen, foto’s als degene hierboven. Een zwangerschapsshoot met een knipoog. Want we hebben zoveel humor en zijn zo grappig. Mag ik je uit de droom helpen? Jullie zijn dat niet. Het is smakeloos en ordinair. Vind ik dan.

 

Foute geboortegedichtjes en tekstjes

Ik ben nogal van het simpele. Bij ons op het geboortekaartje geen gedichtjes of andere ongein. Gewoon de aankondiging hoe blij en dankbaar we zijn. En natuurlijk de naam en wat andere spannende details. Maar het volgende kan gewoon echt niet. Niet grappig.

“Met grote vreugde delen wij u de verhoging van de kinderbijslag mee”

“Ooievaar? Niks te ooievaar! Papa heeft met mama gestoeid, Uit hun liefde ben ik gegroeid!”

“Het was een ongelukje maar we zijn blij met ons kleine ukje!”

Een geboortebord in de voortuin neerzetten

Een ooievaar op je raam plakken (alhoewel die zuignapvlekken echt zonde zijn van je schone ramen) of een leuke slinger voor het raam: dikke prima! Die zul je hier denk ik ook wel zien hangen. Maar tegenwoordig heb je van die mega aannemersborden met de volgende wantstaltige info erop:

Een geboortebord in de voortuin neerzetten

Bron foto: Prankster.nl

Een “originele” naam kiezen voor le bebe

Als je mijn artikel over welke namen het bij ons niet zijn geworden hebt gelezen, dan weet je wel een beetje van wat voor soort namen ik houd. Eigenlijk moet je gewoon ook lekker zelf weten hoe je je kind noemt. Maar denk even goed na, je kind draagt zijn naam de rest van zijn/haar leven en hoe ergerlijk is het om je naam altijd te moeten spellen omdat jij zo nodig creatief met scrabblestenen was?

Elk symptoom uitvoerig beschrijven

Je schrikt je wild als je leest hoe sommige zwangere vrouwen bepaalde klachten omschrijven op het internet. Omschrijvingen als “Het voelt alsof ik tegen mijn doos ben geslagen” of “er komt allerlei slijm uit mijn muts” zijn geen uitzondering. Misschien is het gewoon mijn makke dat ik nogal beeldend denk, maar jemigkremig… Sowieso vind ik dat zwangere vrouwen veel zeiken, met name over hun gewicht. Wees dankbaar, let op je eten en shine bright like a diamond gurl!

Zo. Ik gok dat je mij nu haat of leuk bent gaan vinden. Either way, ik hoop dat je inziet dat ik je er niet mee wil kwetsen en dat je net als ik inziet dat je gewoon lekker moet doen waar je zin in hebt!

Babykamer Roomtour

Ein-de-lijk is ‘ie dan af: de babykamer van het kereltje wat lekker aan het bewegen is in mijn buik! Het duurde voor mijn gevoel enorm lang voordat we de laatste hand konden leggen, maar gelukkig was het moment afgelopen zaterdag daar. Jeroen heeft de stoel in elkaar gezet, een nieuw rolgordijntje, een plank en een lamp opgehangen en ik bevestigde de nieuwe kastknoppen en puzzelde wat met alle decoraties. Lees en kijk snel verder voor het eindresultaat!

Het ledikantje

Wasmand

Je ziet het niet heel goed, maar deze mintgroene draadmand wil ik eigenlijk gaan gebruiken als wasmand. Ik vond het voor nu even leuk om er wat dekentjes half in te draperen. Ik kocht de draadmand bij Leenbakker of Kwantum, een jaar of twee geleden. Het grijswitte dekentje maakte een vrouw van Jeroen’s collega toen ik zwanger was van Max. De twee groene dekentjes zijn te koop bij Zeeman. Het roomwitte dekentje komt van Action.

Het ledikantje

Het ledikantje kreeg ik van vriendin Erica. Het schapenvachtje wat er over gedrapeerd ligt kocht ik een tijd geleden bij Blokker. Het matrashoesje kocht ik bij Zeeman en het dekentje is van Jollein, ik kreeg deze van vriendin Sharon. De kruikenhoezen zijn van Babylook en te koop bij Baby Dump. Het muziekmobieltje wat aan de buitenkant van het ledikantje hangt, heeft hetzelfde printje als het matrashoesje en kocht ik eveneens bij Zeeman. De accessoires op het plankje van Ikea zijn allen van Kwantum.

Luiertas, luieremmer en lampenkapje

Luieremmer

Toen ik deze mintgroene luieremmer zag, was ik op slag verliefd! Hij is van het merk Korbell en ik kocht hem bij Baby Dump.

Luiertas

Om toch ook een beetje toe te geven aan Jeroen zijn smaak, liet ik alle hysterisch gekleurde luiertassen hangen en kocht ik deze van het merk Koelstra. Het is een canvastas met lederen hengsel en er zit een fijn verschoningsmatje bij.

Lampenkapje

Tijdens een struinsessie bij Action viel mijn oog op dit stoere lampenkapje! Helaas zag ik er geen leuk lampenvoetje bij, dus die moeten we nog even ergens scoren.

De commode

De commode

De commode stamt nog uit de babyperiode van Max. Hij is niet helemaal puntgaaf en krasvrij, maar kan nog prima een ronde mee en is te koop bij Ikea.  Boven op het plankje staat een houten letterbord, deze kocht ik bij Zeeman. De grijze slofjes kocht ik toen ik zwanger was van Max bij Prenatal en de panterslofjes zijn verkrijgbaar bij Wibra. Het houten stinkdiertje kocht ik bij Kwantum. Het zwart-witte boxpakje kwam ik tegen bij Zeeman.

Verschoningskussenhoes

Dit verschoningskussenhoes heeft hetzelfde printje als de kruikenzakken in het ledikantje en is dus ook van het merk Babylook wat te koop is bij Baby Dump.

Rekje

Dit rekje kocht ik afgelopen december bij Action. Toen wisten we het geslacht van ons kereltje nog niet, maar ik wist al wel dat ik deze groene kleur in de babykamer wilde gebruiken.

Hydrofielen

Dit draadmandje kocht ik twee jaar geleden samen met de grote draadmand. De voorste drie hydrofielen zijn te koop bij Prenatal. De hydrofiel met het luipaardprintje is van Bondi Beach Baby en verkrijgbaar bij Hydrofieledoeken.nl. Alle andere doeken kocht ik bij Zeeman.

Kastknopjes

Kastknopjes

Toch wel mijn grote trots in deze babykamer zijn deze kastknopjes. Ze zijn van het merk Sass & Belle en ik kocht ze bij Kidzsupplies. Een aankoop die ik normaal niet zo snel zou doen, maar ik moest ze gewoon hebben, haha.

Maxicosibekleding

Niets is vervelender wanneer je baby je Maxicosi onderkotst, vooral als je er geen hoes om heen hebt. Een wijze les geleerd bij Max die last had van Reflux. Ik zoch een leuke hoes met matching zonnekap en vond deze van het merk Dooky en kocht het bij Baby Dump.

Zithoekje

Het zithoekje

Waar we bij Max een eettafelstoel gebruikten voor de nachtvoedingen, was mijn wens nu om een fijne fauteuil voor de nachten te hebben waar je desnoods zelf ook nog een beetje halfslapend zo’n voeding doorkomt. Deze fauteuil kochten we bij Ikea en Jeroen ging toch overstag voor dit gave printje!

Slinger

Deze slinger kreeg ik van de enorm lieve Irma van Irmatennapel.nl. Op de achterkant staan stippellijntjes zodat je de onderkant in een leuk patroontje kan knippen, maar ik vond het zo ook ontzettend leuk!

Wandplankje

En dan last but not least: het zelfde wandplankje als boven het ledikantje met daarop een afbeelding van een kever welke ik kocht bij Kwantum. Daarnaast een echte boekklassieker “Raad eens hoeveel ik van je hou”, deze zat in de kraammand die ik kreeg van collega’s. De messing Libelle kocht ik bij H&M Home en het spiegeltje is mij een beetje een raadsel waar ik dat ook alweer kocht. Het gouden ananasfotolijstje kocht ik bij Action, evenals de afbeelding van bladeren die erin zit.

Dat was hem dan, een blik in mijn grote trots van een babykamer! Ik hoop dat je het leuk vond om een kijkje te nemen. Mocht je ook nog bewegend beeld willen zien, dan kun je hieronder de Babykamer Roomtour bekijken via YouTube.