Een huilende baby raakt bij veel ouders een gevoelige snaar. En dat is maar goed ook, want vaak lokt dit een reactie uit. Je wilt niet dat je baby huilt, dus doe je zoveel mogelijk om je baby te troosten. Soms met effect en soms wat minder. Maar wat als je nauwelijks slaapt omdat je veel tijd stopt in het troosten van je kind? Een dilemma waar veel tegenstrijdige meningen over bestaan.

Stresssituatie

Een huilende baby geeft stress. Zowel bij een (soms wanhopige) ouder als bij het kind zelf. Een ouder wil dat het kind happy is en doet er vaak alles aan om te zorgen dat het niet huilt, alleen soms helpt niets. Niet iedereen heeft het in zich om 24/7 een baby bij zich te houden om het te troosten. Maar als je een baby laat huilen, maakt het een stresshormoon aan en dit zou kunnen leiden tot hechtingsproblematiek. Eigenlijk zou je dus kunnen concluderen dat je “moet” kiezen: je baby (af en toe) laten huilen of altijd beschikbaar zijn voor je baby.

Mijn ervaring en mening

Ik ben zelf moeder van twee kinderen en ken ouders die hun kinderen opvoeden volgens (bepaalde aspecten) van natuurlijk ouderschap en ouders die hier niets of minder mee hebben. Het levert mij altijd wel interessante inzichten op als ik weet waarom bepaalde keuzes gemaakt worden. Zo kan ik ook onderzoeken of het bij onze manier van opvoeden past of niet.

Natuurlijk ouderschap past niet bij mij, hoewel ik de methode prachtige aspecten vind hebben. Het faalde al in de eerste dagen en weken na de bevalling van onze oudste zoon toen de borstvoeding mislukte. Daarna merkte ik ook dat ik niet het type mens ben dat er continu voor haar kind is. Dat klinkt misschien afwijzender dan ik het bedoel, want in de grote lijnen ben ik er gewoon voor mijn kinderen. Maar ik heb (veel?) behoefte aan tijd voor mijzelf. Dan laad ik op en ben ik op de momenten dat ik er wel ben voor mijn kinderen er ook echt. Het betekent dus niet dat mijn kinderen bevuild in een hoekje liggen te krijsen terwijl ik een serie bingewatch, laten we daar even helder in zijn.

To the point

Maar hey, dit artikel gaat over het wel of niet laten huilen van je baby, dus let’s get to the point! Onze oudste zoon Max huilde niet veel. Was een rustige en tevreden baby die altijd lekker sliep en speelde. Totdat hij 7 maanden oud was, legde je hem op bed en hij ging lekker slapen. Dit veranderde en zodra je zijn kamer verliet, ging hij huilen. Als je dan zijn kamer binnenkwam, was alles weer oké. Het Consultatiebureau raadde ons aan de beruchte 5-minutenmethode in te voeren. Hierbij leg je je kind op bed en als het huilt wacht je 5 minuten voordat je weer naar hem/haar toe gaat. Je troost het dan en gaat weer weg. Dit herhaal je net zo vaak totdat het kind slaapt. Ik vond het enorm pittig, gelukkig had de echtgenoot een week vakantie en konden we deze methode samen uitproberen. Het heeft een middagslaapje en daarvan 30 minuten geduurd voordat hij sliep, het was dus zeer succesvol!

Storm, onze jongste zoon, is een flinke huilerd geweest de eerste zes maanden. In die roerige periode hebben we hem zo min mogelijk laten huilen. We zagen namelijk dat hem echt wat dwars zat en dat het geen “laatmenietalleenengalekkermetmespelen”-gehuil was zoals Max bij 7 maanden deed. Maar ook Storm werd 7 maanden en plotsklaps begon hij met net na het op bed leggen ook te grienen. Dit huiltje was wel even anders dan het gekrijs van de eerste 6 maanden in zijn leven, dus ook nu passen we de 5-minutenmethode weer toe en met succes. De ene dag wat meer als de andere overigens.

Bang voor trauma’s?

Overigens ben ik van mening dat die methode die ik hierboven noem niet geschikt is voor kinderen die jonger zijn dan 6 maanden. Vandaar dat ik altijd geweigerd heb dit te doen toen Storm de eerste maanden zo huilde als Jeroen dit (uit wanhoop) voorstelde. Of ik bang ben dat ik met de 5-minutenmethode trauma’s creëer(de) bij mijn bloedjes? Ik denk dat dat wel losloopt. Op andere manieren zijn we genoeg bezig om de hechting te laten plaatsvinden, het lijkt me dus niet dat een opvoedingsaspect de hechting om zeep kan helpen. Tenzij je het natuurlijk in zeer ernstige vorm toepast. Maar zeg nou zelf, er zijn toch maar weinig ouders die hun baby dag in en dag uit laten krijsen en niet troosten?

Wat is jouw mening over het wel of niet laten huilen van een baby?

Write A Comment

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.