Category

Persoonlijk

Category

Als een tweede zwangerschap niet lukt | Operatie en eerste uitslag

Drie weken geleden vertelde ik je in een uitgebreid artikel over een tweede zwangerschap, die tot op heden nog niet tot stand is gekomen. Je kon lezen dat mij een operatie te wachten stond. Afgelopen vrijdag heeft deze dan eindelijk plaatsgevonden! Ik ga je er alles over vertellen.

De dag van de operatie

De dag van de operatie

Al twee maanden keek ik uit naar dit moment, de dag van de operatie. Beetje gek wellicht, hoe kun je daar nu zo naar uitzien? Ik ben vooral op zoek naar een antwoord. Waarom ben ik nog niet zwanger geraakt? Hoe kan het dat de zwangerschap van Max er zo snel was en dat het nu lang duurt? En die buikpijn, heeft dat er wat mee te maken? Vragen te over en grote kans dat deze operatie antwoord zou geven op een aantal vragen.

Aangekomen in het ziekenhuis, kreeg ik toch wel een beetje spijt dat ik alleen was. Aan de andere kant wilde ik ook graag dat voor Max alles normaal zou gaan, dus hadden we besloten dat Jeroen bij Max zou blijven. Na de operatie zouden ze samen mij op komen halen. Het lange wachten en de voorbereidingen door de verpleegsters begonnen en af en toe stonden de tranen in mijn ogen van spanning. Snel wegslikken, haha. Hup, OK in. Gelukkig nog even de vertrouwde ogen van mijn Gynaecologe zien en ik mocht slapen.

Optimistisch

Optimistisch

En dan kom je langzaam bij. Je voelt je redelijk vertiefd maar gelukkig laat de verpleging weten dat het allemaal goed is gegaan. Ik kreeg een ijsje (yay!), die Max  minuten later op de zaal verorberde want: “mamma is ziek, mag geen ijsjes”. Duidelijk. Een snelle check op mijn buik liet zien dat ik geen twee maar drie sneetjes had. Gelukkig deden de pijnstillers goed hun werk en was ik vrij optimistisch.

Eindelijk kwam daar dan de Gynaecologe haar ronde doen. Een eerste uitslag! De operatie is goed verlopen. De baarmoeder en eileiders lopen goed door. Wel is er Endometriose vastgesteld.

Endometriose is baarmoederslijmvlies wat zich buiten de baarmoeder bevindt. Dus in de buikholte. Dit groeit in de buikholte en op bijvoorbeeld organen en kan ingroeien en chronische ontstekingen geven.

Hetgeen wat er bij mij gevonden is, is weggehaald en voorzichtig vertelde de Gynaecologe dat er nu na de operatie in principe niets in de weg hoeft te staan om zwanger te raken. Is dat eens even goed nieuws!

Na de operatie

Nu is het maandag, dag drie na de operatie. Eerlijk gezegd had ik verwacht dat ik me al beter zou voelen. Zo toegespitst op de operatie dat ik de tijd erna even ben “vergeten”. De eerste dagen voelden mijn buikspieren aan alsof er een vrachtwagen overheen gereden was en kon ik amper bewegen, zitten en liggen. Nu is die pijn aan het wegtrekken en dat maakt je net wat mobieler. Ik kan weer een beetje zitten en het opstaan gaat soepeler. Wel trekken de hechtingen nog enorm, maar dat is ook niet gek.

In mijn hoofd is het een warboeltje. Verrast over de interesse van heel veel mensen, zo bijzonder! Maar ook spookt er nog wat anders door mijn hoofd. Ik kan me er gewoon geen voorstelling bij maken dat ik zwanger raak. Het lijkt of ik helemaal de blije gedachten, de voorpret geblokkeerd heb. Ik vermoed een stukje zelfbescherming omdat elke maand de hoop en het fantaseren over een zwangerschap weggeslagen werd. Ik hoopte dat met dit goede nieuws het terug zou komen, maar ik durf het gewoon niet meer, voorpret hebben. Tot Jeroens grote frustratie zeg ik af en toe dat het zo ook prima is, met zijn drieën. Maar we moeten dit niet opgeven, die moeilijke hoop houden.

Dankjewel

Dankjewel

Wat ik tot slot nog even wel zeggen: dankjewel. Voor jullie bemoedigende woorden, de verhalen, de herkenbaarheid en de steun die ik ervaar. Met het delen van ons verhaal ben ik geschrokken hoeveel “verborgen” problemen rondom onvruchtbaarheid spelen. Zoveel mensen waarvan ik het niet wist en waarvan ik gewild had dat ik ze kon steunen zoals ze bij mij doen met hun lieve woorden. Nogmaals A Big Thank You!

Als dit artikel online komt, gaan wij naar de Gynaecologe. We krijgen dan meer informatie over de operatie, over Endometriose en over de kans op een natuurlijke zwangerschap. Vanaf daar moeten we verder kijken. Binnenkort kun je lezen hoe het gesprek met de Gynaecologe is verlopen, i’ll keep you posted!

Als een tweede zwangerschap niet lukt – Deel 1

Je hebt misschien mijn video wel gezien, waarin ik meer uitleg geef over het zwanger raken van een tweede kind. Even kort en krachtig: het lukt (nog) niet. Om meer bekendheid te geven aan secundaire infertiliteit, ga ik vanaf nu regelmatig schrijven over als een twee zwangerschap niet lukt. Vandaag deel 1.

Kinderwens

Kinderwens

Onze zoon Max is net drie geworden. Na een jaar was ik weer langzaam klaar voor een tweede zwangerschap. Omdat Jeroen nog volop in zijn deeltijd HBO-studie zat, besloten we dat het verstandiger was om nog heel even te wachten. Stiekem vond ik dit toen best lastig, maar hey, it takes two to tango, nietwaar? Jeroen begon aan zijn laatste studiejaar en gaf aan dat wat hem betreft prima was om nu te starten met het realiseren van een tweede zwangerschap (tja, ik kan het heel plat omschrijven, maar daar wordt niemand blij van, haha).

Geduld

Geduld

Toen we besloten dat we ons eerste kindje wilden krijgen, was ik binnen no time zwanger. Ik geloof dat er tussen het besluit en de test een week of zes zat. Ik moet dus ook eerlijk bekennen dat ik verwachtte dat het dit keer ook wel snel raak zou zijn. Helaas. Ons geduld werd flink op de proef gesteld en ik kan je vertellen dat ik daar niet zo goed in ben. Maar hey, wat heb je te kiezen? Dus je slikt elke maand braaf je foliumzuur en andere ondersteunende vitamines, eet gezond, probeert voldoende te bewegen (Ai. Failure). Jeroen stopte met roken en alcohol drinken en ik downloadde een app om mijn cyclus in bij te houden. Vet handig joh, om te weten wanneer je ei springt. Knapt je sexleven echt van op! (sarcasme mensen, sarcasme.)

Zwangerschapstest

Zwangerschapstest

Weet je wat het allerleukste is? Dat ik mijzelf elke maand weer wijs kan maken dat ik nu toch echt zwanger ben. Want dat ene gevoeletje had ik vorige maand niet! En nu doen mijn borsten geen pijn. Oh, en ik ben echt veel meer moe dan normaal hoor! Tjee, ben ik nu misselijk aan het worden? Die buikkramp is echt anders dan menstruatiepijn! Hey, ik heb nog geen kloppende mee-eter, zie je nu wel! En dan doe je maar weer een test. Negatief. Op het moment dat je geen testen in huis hebt vanwege zelfbescherming en 5 dagen overtijd bent en toch een test haalt en tijdens het piesen je menstruatie al ziet komen. Yes. Been there, done that. ZE-NUW-SLO-PEND.

Laat het los

Laat het los

Deze zin he: Laat het los. Kwaaier kun je me niet krijgen. Hoe dan?!?! Zijn ook altijd mensen die al zwanger raken als ze er naar kijken. Ik zeg altijd stoer dat ik mij er helemaal niet mee bezig houd. Behalve die paar vruchtbare dagen en de dag dat ik ongesteld word. Dan voel ik mij zo klote en verdrietig. Weer geen zwangerschap. Weer een eitje minder. Weer een teleurstelling. Weer laat mijn lichaam mij in de steek. Op dat moment ga ik direct denken wat ik anders had kunnen doen. Had ik die sushi niet moeten eten? Had ik meer seks moeten hebben? Had ik beter die foliumzuur moeten slikken? And so on.

Gynaecoloog

Gynaecoloog

Op een gegeven moment was ik bij de huisarts en ik vroeg advies. Doe ik iets fout, of is er iets anders wat the magic key to pregnancy is? Het enige wat mogelijk was, was een doorverwijzing naar de gynaecoloog. En daar zaten we dan, eind 2016. Een afdeling waar we voor het laatst waren toen ik het nieuws kreeg dat ze mij in gingen leiden om Max te halen. Een aantal afspraken, testen en echo’s volgden. Zelfs nog een zwangerschapstest (haha. Vijf minuten daarna volgde mijn menstruatie). Nu staat er een operatie op de planning.

Operatie

Operatie

The next step is dus een operatie. Begin april gaat mijn gynaecoloog mijn binnenkant bekijken. In medische termen heet dit Laparoscopie. Zo worden mijn baarmoeder, eierstokken en eileiders bekeken en zal er een blauwe vloeistof in mijn baarmoeder en eileiders worden gespoten, om te zien of deze goed doorgankelijk zijn. Er kan zo bekeken worden of mijn eileiders afgesloten zijn, er vocht in een eileider zit, of er sprake is van endometriose, verklevingen of vleesbomen en wat ze al niet meer zouden kunnen vinden.

Spannend? Mwoah. Ik heb mijn portie operaties wel gehad in mijn leven, dus wat dat betreft zie ik er niet tegen op. Ik ben wel erg nieuwsgierig wat er gezien gaat worden en wat de stappen na de operatie zullen zijn, Wat ik vooral voor nu hoop is dat ik weer zin krijg om te fantaseren over het zwanger zijn en het krijgen van een tweede kindje. Helaas is dat momenteel ver te zoeken omdat het vooral confronterend en pijnlijk is. Dan is wegstoppen gewoon de beste remedie, toch?

Over een paar weken, na de operatie, kunnen jullie deel twee verwachten. Voor nu ben ik vooral benieuwd hoe jullie weg naar een zwangerschap was. Vertel je mij er meer over in de comments?

Mijn bevalling

Het is vandaag drie jaar geleden dat ik moeder werd en hoewel ik geen mammablogger ben en dat ook absoluut niet wil zijn, leek het mij wel een mooi moment om jullie het verhaal van mijn bevalling te vertellen. Ik schuw geen enkel detail, dus denk je vrij beeldend, skip this shit.

37 weken zwanger

Het begint twee dagen voor mijn bevalling. Jeroen had voorjaarsvakantie en we gingen naar de verloskundige voor de tweewekelijkse controle. Ik was het al een tijdje zat en het idee dat ik nog in het ergste geval een week of zes zo moest doorgaan vond ik niet bepaald aantrekkelijk. Maar goed, ik was nog maar 37 weken zwanger, dus het zou echt nog even duren. Ik gaf aan bij de verloskundige dat ik het echt wel zat was en ze probeerde me nog wat moed in te praten. Ik moest veel rust nemen, dan zou de baby vast over een week of drie komen.

Ze ging met mij nog even een checklist af met klachten. Ik vertelde dat ik al een aantal dagen hoofdpijn had en een strak gevoel boven mijn buik en ribben. Maar goed, mijn hele lijf hing van ongemakkelijkheden aan elkaar, dus echt alarmerend vond ik dat niet. De verloskundige was iets minder blij. Ik mocht direct door naar het ziekenhuis voor controle voor mijn urine en een CTG voor de harttonen van de baby.

CTG

Ziekenhuis

De uitslag werd besproken door een Gynaecoloog. Ze gaf aan dat ik naar huis mocht om te eten en mijn spulletjes op te halen en dat ik opgenomen werd. Er waren eiwitten gevonden in mijn urine en dat kan wijzen op beginnende zwangerschapsvergiftiging. Ik weet mij nog goed te herinneren dat ik huilend mijn avondeten opat, ik had geen idee wat me te wachten stond. In het ziekenhuis kreeg ik een grote beker waarin ik mijn urine moest opvangen. Dit zou elke keer getest worden om te checken of het aantal eiwitten toenam of niet.

De volgende morgen besloot de gynaecoloog dat ik ingeleid zou worden. Ik kreeg een ballonnetje ingebracht om ontsluiting in te zetten. De rest van de dag mocht ik niet zoveel. Ik mocht niet op mijn laptop (wat ik stiekem toch deed, haha) en mijn telefoon was ook uit den boze. Ik wandelde de veel de ziekenhuisgangen op en af om zo de ontsluiting een eindje op weg te helpen. Jeroen was ondertussen als een malle alle dingen thuis nog aan het doen, zoals ramen lappen en goed schoonmaken. ’s Avonds kwam er gelukkig wel wat visite. Mijn ouders en schoonouders en vriendin Sharon. Ik heb nog even goed gelachen en na een slaappil probeerde ik nog wat te slapen die nacht. Geen succes, haha.

Inleiding

Om half 7 stond er een verpleegkundige aan mijn bed die wilde checken of het ballonnetje zijn werk had gedaan. Hij was er blijkbaar ’s nachts al uitgevallen en ik had voldoende ontsluiting om aan de bevalling te beginnen. Jeroen kwam naar het ziekenhuis en in de verloskamer werd ik aan allerlei apparatuur gelegd. Ook kreeg ik een infuus met weeënopwekkers. Rond een uur of tien begon ik de weeën goed te voelen en na een tijdje kreeg ik een infuus met Remifentanil. Je kunt om de zoveel minuten op een knopje drukken en je krijgt dan weer een beetje pijnstilling. Je kan er aardig suf van raken, ik lag dus lekker te spacen, haha. Jeroen zat rustig in een hoekje een tijdschrift te lezen en af en toe riep hij: “je mag weer drukken!”.

Verloskamer

De Bevalling

Rond ongeveer 13.30 uur werd mijn ontsluiting gecontroleerd. Omdat ik klaar was om te persen werd het pompje uitgezet en rond 13.45 mocht ik mee gaan persen op mijn weeën.

Tje-mig, wat een hellige rotpijn geeft dat! Ik had echt het gevoel dat ik volledig in de fik stond van onder.

Ik gaf aan dat ik deze pijn niet trok en ermee wilde stoppen. De verloskundige zei dat dat geen optie was en dat ik nu moest doorzetten. Ik keek Jeroen aan en zei dat hij vast mijn spullen mocht pakken, want we zouden weggaan. Ik was er klaar mee. Tot mijn grote verbazing zei ook Jeroen dat ik nu echt moest doorzetten. Whut?? We hadden toch afgesproken dat ik het tegen hem zou zeggen als dingen anders moesten en dat hij voor mij op zou komen? Sjee, wat voelde ik mij in de steek gelaten. Veel tijd om te treuren was er niet, want de volgende wee deed zich aan. Schreeuwend sloeg ik mij hier doorheen. Het hoofdje was al zichtbaar. Nog een wee te gaan en met alle kracht die ik in me had perste ik Max eruit. Waarschijnlijk met zo’n kracht dat ik voor mijn gevoel van onder tot boven en van links naar rechts uitscheurde. Feestje hoor!

The aftermath

Max werd meteen bij mij neergelegd, we hadden een jongetje! De grootste verrassing van alles, want we wisten het geslacht niet. Max mocht heerlijk even bij mij liggen terwijl Jeroen de navelstreng doorknipte. Daarna werd hij gecontroleerd en mocht Jeroen helpen om hem aan te kleden. Ondertussen werd bij mij down under de schade opgenomen. Jep, dat werd hechten hoor. Gelukkig kreeg ik pijnstilling (i’m such a pussy when it comes to pain) en kon het beginnen. Het duurde wel erg lang, de Gynaecoloog, die net naar huis was, werd opgeroepen en mocht ook nog even kijken. Het werd me toch een borduurwedstrijd. Ik was het op een gegeven moment goed zat, want de verdoving deed ook niet meer wat ie moest doen.

Max

Uiteindelijk werd ik gesommeerd om te douchen, ik had geen idee hoe ik dit in mijn eentje moest opknappen. Omdat het de verpleegsters te lang duurde, hielpen ze me gelukkig een handje. Helaas mocht ik door mijn vele bloedverlies niet direct naar huis, maar moest ik zeker een nachtje blijven. Sjee, wat was ik het beu. Gelukkig kwamen mijn schoonouders en ouders snel kijken en ook Jeroens broer, onze schoonzus en nichtje kwamen langs.

Hoewel ik dolgraag wilde slapen, lukte dit (again!) voor geen meter. De baby van de dame naast mij huilde continu en mijn borstvoeding kwam niet op gang. Ik kreeg hier maar bar weinig hulp bij en baalde flink. Ook was ik druk bezig met het staren naar het kindje in het doorzichtige bakje naast me. Zo nu en dan legde ik mijn hand op zijn buikje om te checken of hij nog wel ademde. Jee, dit kindje was gewoon van mij! Tijdens dit blije gevoel sloeg af en toe ook paniek toe. Ik ben gewoon voor altijd verantwoordelijk voor dit, zo eng!

The morning after

Gelukkig werd het ochtend en ik kon niet wachten om naar huis te gaan. Ik zou er wel even voor zorgen met de kraamverzorgster dat die borstvoeding wel zou lukken en ik wilde heerlijk weer in mijn eigen bed. De kraamtijd zal ik jullie verder niet mee vermoeien, want dat was een achtbaan vol emoties. Van het wennen aan het hebben van een kind tot de mislukking die ik voelde van het mislukken van mijn borstvoeding. Wellicht kom ik daar later nog eens op terug.

Ik kijk dus terug op een rare bevalling. Ik vond het verwarrend dat ik zo plotseling werd ingeleid en de pijn van het persen viel me tegen. Wel ben ik blij dat ik een vrij vlotte bevalling had, binnen 4 uurtjes was het gepiept. De kraamtijd vond ik lastig, vooral omdat ik dacht dat het borstvoeden een eitje zou zijn. Ik hoop dat ik het nog eens over mag doen en er positiever op terugkijk!

Hoe was jouw bevalling? Ik ben erg benieuwd!

Tien dingen die jij nog niet over mij wist

Let’s get to know Eke! Vandaag ga ik je wat feitjes vertellen die je misschien niet achter mij had gezocht. Wellicht slaak je een zucht van herkenbaarheid of is dit het laatste wat je ooit van mij gelezen hebt omdat je mij een totale idioot bent gaan vinden. Anyway, we gaan snel beginnen aan de opsomming: Tien dingen die jij nog niet over mij wist.

Alcohol

Ik vind alcohol niet lekker

Oké, niet helemaal waar. Heel af en toe, een à twee keer per jaar, drink ik wel eens een Breezer of een Smirnoff Ice (ja, heel erg ’00, ik weet het). Maar dat is dan niet thuis, maar op een feestje of bij iemand anders die het (speciaal voor mij) haalde. Wijn, bier en champagne vind ik echt niet te hachelen. Gewoon ranzig, ieuw. Ik vind alcohol niet lekker. Maar, main reason: ik word ook strontvervelend als ik drink. Ik ga belachelijk hard om alles lachen (gênant hoor, als iemand verdrietig aan het vertellen is over zijn net overleden parkiet) en word ont-zet-tend bijdehand. Dat is iets wat ik van nature al ben, maar gooi een beetje alcohol in mijn mik en ik raak op dreef. De wereld is echt a better place als ik het bij een Colaatje hou.

Maar Cola wel!

Geen alcohol voor mij dus, doe mij maar Cola, dat lust ik wel! Coca-Cola natuurlijk, en omdat de regular variant bomvol met suiker zit nemen we genoegen met Coca-Cola Light. Op mijn werk drink ik’s middags een blikje (joe, ze hebben nu dus Coca-Cola Zero Cherry!!! Dat geeft de werkdag echt dat beetje glans) en ’s avonds thuis een a twee glazen. Het houd me op de been en zorgt ervoor dat ik een leuker mens ben. Pepsi hoef ik niet, dan drink ik liever wat anders en met B-merken ga ik ook niet uit mijn dak van vreugde. Maarre, ’s ochtends drink ik gewoon braaf mijn glaasje melk en naast daarnaast ook gewoon thee hoor. Hoe ik aan deze addiction kom? Geen idee. Wel was in mijn jeugd de zondagse kerkdienst een stuk draaglijker bij het idee dat we naderhand thuis een glas cola mochten, joechei!

Warm eten

Warm eten

Eten is sowieso (ook te zien aan mijn weelderige figuur) een hot item in mijn leven. En over hot gesproken, ik houd van warm eten. Als dat drie keer per dag kon, dan stond ik vooraan. Begrijp me niet verkeerd, een boterhammetje gaat er echt wel in, maar als ik dat kon verruilen voor een prakkie Boerenkool, yum! Ik word dan altijd ook erg blij als ik in de pan kijk en er is genoeg over om de volgende als lunch te gebruiken. De man en ik tossen er nog net niet om wie het dan mee mag nemen.

Liever chips dan chocola

Begrijp me niet verkeerd, ik vind ze allebei lekker. Ik ben alleen meer een hartig persoon dan een zoetliefhebber. Overigens hoor ik mijn collega’s nu heel hard lachen in mijn hoofd, maar ja, ik kan moeilijk chips gaan lopen kanen op kantoor, nietwaar? Na de overdosis Milka (zo, die missen inkomsten joh) die ik in mijn zwangerschap heb lopen wegstouwen, weet ik het zeker. Ik wil gewoon chips. Smaak maakt me niet eens zoveel uit, al maak je mij heel erg blij met Bugles, Cheese Union en Thai Sweet Chili. Kom maar door!

Snacken

Snacken

In mijn late tienerjaren ben ik nog net niet uitgekozen tot Miss Frituur 2000. Men, wat houd ik van alles wat uit een frituurpan komt. Ook daar heb ik mijn volume aan te danken, en dan doel ik niet op mijn haar. Hoe vet (haha) zou het zijn als je gewoon ongelimiteerd gefrituurde shizzle kan eten? Dan snacken gewoon gezond is, met vitamines en mineralen en zo. Zou wat zijn hé? Dat je gewoon die Boneless Bucket weg kan stouwen, of dat grote McChicken-menu (met extra frietsaus). En hoe jammer is het (of eigenlijk misschien maar beter ook), dat er hier in de buurt geen filiaal van Smullers zit? Get my point?

De hel wat wokrestaurant heet

Ik hou er van om uit eten te gaan en dat proberen we ook zeker maandelijks te doen. Gewoon er even uit met zijn tweetjes in het kader van Date Night. Of met een vriendin afspreken die je veel te weinig spreekt, dan kun je beter ook maar gewoon eten toch? Maar als ik dan buiten de deur eet, wil ik ook bediend worden. Je kunt me niet ongelukkiger maken door naar de hel wat wokrestaurant heet, te laten gaan. Niet dat ik het eten niet lekker vind, want er is voor een ieder wel wat lekkers.

Zeker als je met een groep gaat, is het prijstechnisch voordeliger om “gezellig” te gaan wokken. Maar dat gezelligheidsaspect is ver zoek. Iedereen gaat op een ander moment van tafel om een rondje voedsel bij een te rapen. Hoe dan ook komt het moment dat je zielig en alleen aan je babi pangang zit. En als je net je laatste hap neemt en je vork nog niet hebt neergelegd, komt de ijverige puber met zijn eerste baantje je bord al weggrissen. En dan die rij, waar in je in moet staan omdat je toch nog iets anders wilt dan de lauwe babi pangang (waarvan je je stiekem afvraagt hoe vaak die al is opgewarmd). En als laatste wil ik nog even de gemiddelde wokrestaurantbezoeker aanstippen. Kijk, je hoeft van mij echt niet in driedelig pak naar de opschepfabriek. Maar had je echt niet iets anders in je kast dan dat (oh wat zijn we grappig) verwassen t-shirt met cartoonprint, die vale trainingsbroek (oké, ietsje beter dan de afritsbroek) en je slippers?

High Tea

High Tea

Laatste eten-gerelateerde onderwerp, oké? Ik ben een ware High Tea-addict. Voordat ik mij op deze blog stortte, hield ik mij vooral bezig met High Tea-en. Ik recenseerde High Tea’s en publiceerde deze op mijn website Hightealovely, een website die per provincie  een overzicht geeft waar je fijn kunt High Tea-en. Ik probeer dit nog steeds te doen, maar de tijd ontbreekt mij een beetje om nog regelmatig te gaan High Tea-en en daar dan ook nog eens uitgebreid verslag over te doen. Gelukkig krijg ik hulp van een aantal leuke mensen die helpen om Hightealovely levend te houden. Wat ik zo leuk vind aan High Tea-en? Het is de perfecte situatie om lekker bij te kletsen met vriendinnen, lekker te kanen en thee te drinken. Wel is er een voorwaarde voor mij: de gerechtjes van de High Tea moeten vers zijn en het liefst huisgemaakt. Kom dus niet aan met je Sligro-meuk, want dat kan ik thuis ook op een bordje keilen.

Mijn (soms wat bizarre) humor

Ik houd van lachen en dus van een goede portie humor. Zonder mijn soms wat bizarre humor zou mijn leven echt geen bal aan zijn. Ik vind (en ja, ik vind dat ik dat over mijzelf mag zeggen) dat ik echt grappig kan zijn. Ook een manier om lastige situaties wat op te fleuren of makkelijker te maken. Wel kan ik, als ik eenmaal goed op dreef ben, een tikkeltje te ver gaan (dat ik iets heel sarcastisch zeg, maar het stiekem gewoon meen) en dat is niet altijd handig. Wel vind ik mensen die mijn type humor niet waarderen, hemeltergend. Laugh a little! Maar goed, ze snappen natuurlijk ook niet dat ik retegrappig ben, haha.

Slapen

Slapen

Er zijn bepaalde voorwaarden die ik nodig heb, wil ik kunnen slapen. Zo kan ik echt alleen in een bed slapen (oké, een bank is ook wel eens gelukt) en bij voorkeur ook nog eens ons eigen bed. Tijdens weekendjes weg of vakanties moet ik echt altijd een nachtje (of bij een beroerd bed, twee) acclimatiseren. Ik neem dan altijd een van mijn (drie heb ik er) eigen kussens mee, dan ligt mijn poezelige koppie in ieder geval fijn. Waar ik ook slaap, thuis of ergens anders, ik slaap altijd met een pyjamabroek aan, anders is het gegarandeerd ellende. En slaap ik thuis? Zomer of winter (als het heel warm is niet), ik slaap met twee dekbedden. Gewoon lekker in mijn eigen holletje. En stiekem baal ik enorm dat de man het haat om inelkaarverstrengeld te slapen, zielig voor mij hé?

 

Bad

Ik ben nu ruim drie en een half jaar badloos en ik baal er enorm van. Mijn hele jeugd en puberteit hadden we een bad en toen Jeroen en ik 11,5 jaar geleden ons huis kochten, was mijn enigste voorwaarde dat er een bad in moest en zo geschiedde. Na zeven jaar besloten we dat we toch wat aan die lekkages van die niet zo goed geïnstalleerde badkamer moesten doen en besloten we de boel te verbouwen. En nee hoor, ik hoefde het bad niet terug. Kon prima zonder. HAHAHAHAHAHAHAHAHA. Niet dus. Ik krijg heb niet snel spijt van dingen, maar deze keuze doet nog elke dag pijn. Het snakken naar een warm bad als je het koud hebt (en dat heb ik dus altijd), het was echt, meerdere malen per week, mijn momentje. Of het ook voordelen heeft dat dat waterslurpende ding er niet meer is? Jazeker, de energierekening is gedaald en ik zie mijn man wat vaker. Maar oh, wat zou ik hem weer terug willen!

Zo mensen, je weet nu een stuk meer over mij. Ik ben natuurlijk enorm benieuwd of je je herkent of dat je zelf typische “jij”-dingen hebt. Laat je een reactie achter?

 

 

Als alles mogelijk kon zijn… deel twee: Privé

Vorige week kon je het eerste deel lezen van Als alles mogelijk kon zijn… Ik vertelde je over wat mijn ideale werksituatie zou zijn en hoe realistisch dit wel of niet was.

Omdat het een heel lang artikel zou worden als ik ook het gedeelte uit mijn persoonlijke leven erbij zou schrijven, heb ik er voor gekozen het op te delen in twee delen. Vandaag kun je lezen wat ik anders zou doen als alles mogelijk kon zijn op het gebied van mijn relatie, vriendschappen, gezin, familie, gezondheid en vrije tijd.

Relatie

Relatie

Jeroen en ik zijn ruim 14,5 jaar samen, waarvan 7,5 jaar getrouwd. Wat mij betreft worden we samen 100 of op zijn minst 85. Wat betreft onze relatie heb ik weinig wensen of behoefte aan verandering. Ik hoop vooral dat deze goed blijft, wat we ook nog voor onze kiezen krijgen de komende 50 jaar.

Het enige wat ik echt jammer vind, is dat we weinig tot geen gezamenlijke interesses of hobby’s hebben. Begrijp me niet verkeerd, ik hoef echt niet avond aan avond samen te kantklossen of te sjoelen. Jeroen houdt ontzettend van sporten en bewegen en ik houd van alles waarbij je niet hoeft te sporten of bewegen, haha.

Ach, we genieten sowieso van heerlijk samen uit eten gaan, dagjes weg met Max en gewoon thuis zijn met zijn drieën en rondscharrelen. Wat mij betreft ben ik een tevreden mens!

Gezin

Gezin

Ik geloof dat mijn vaste lezers het inmiddels wel weten: gezinsuitbreiding is meer dan welkom! Het lijkt ons supergaaf om een groot gezin te hebben met drie of vier kinderen. Op dit moment is de hoop op een groot gezin stukken minder, bij mij in ieder geval. Vooral omdat het krijgen van een tweede kindje niet zonder slag of stoot gaat.

Elke maand hopen we weer dat een zwangerschap ons gegeven is. Op dit moment hebben we een aantal afspraken gehad op de fertiliteitsafdeling en wachten we op een oproep voor een kijkoperatie van mijn buik. De verwachting is dat ik over twee maanden opgeroepen zal worden. Hoe gaaf zou het zijn als ik ondertussen wel zwanger raak? Maar stiekem durf ik daar al niet meer op te hopen. To be continued!

Familie

Familie

Ik kom uit een groot gezin, maar liefst vier broers zijn er voor mij geboren. Ik kijk terug op mijn jeugd als een gezellige maar ook roerige periode. Als alles mogelijk kon zijn zou ik op het vlak van familie meer tijd willen doorbrengen met mijn ouders, broers, schoonzussen, neefjes en nichtjes. Nu ontbreekt vaak de tijd om elkaar veel te zien en ik moet eerlijk bekennen dat ik daarin ook te weinig initiatieven neem. Dit geldt ook voor het gezin waaruit Jeroen komt.

Het lijkt mij echt fantastisch om (meerdere keren) jaarlijks een weekend samen weg te zijn en tijd door te brengen. Wel op voorwaarde dat iedereen de vrijheid heeft om te doen wat hij zou willen, het moet immers geen verplichting worden.

Misschien moet ik gewoon eens beginnen met iets kleins, een etentje plannen met mijn broers bijvoorbeeld. Gewoon, just the five of us. Weet je wat, ik ga ze meteen mailen!

Vriendschappen

Vriendschap

Ik ben gezegend met een aantal ontzettend lieve, leuke en soms hilarische vriendinnen waarmee ik echt te weinig tijd doorbreng. Dus als alles mogelijk kon zijn bracht ik ook met hen veel meer tijd door! Dan waren er bakken met geld om leuke dingen te doen, zoals weekendjes weg, heerlijk eten samen, noem maar op!

Ik zou ze grote boeketten en veel chocola sturen als ze het nodig hebben. Ze lekker mee uit nemen als ze even weg willen uit de dagelijkse sleur en ze kado’s geven om te laten zien hoe dierbaar ze me zijn.

Vrije tijd  

Vrije tijd

Ik denk dat mijn ultieme Als alles mogelijk kon zijn-wens is om meer vrije tijd te hebben. Dat is voor mij echt vrijheid. Hoe zeer ik ook geniet van mijn gezin en werk, hoe lekker zou het zijn als je zelf kon bepalen hoe je je tijd in kan delen? En hoewel ik weinig om geld geef (ik vind het fijn dat we rond kunnen komen en kunnen sparen), zou een mate van rijkdom toch ook wel zijn dat je je geen zorgen hoeft te maken.

Je kan dan bijvoorbeeld dat oh zo gewenste stedentrip met een vriendin zonder morren plannen. Wakker worden en besluiten dat je eens lekker gaat shoppen. Niet hoeven sparen voor die verbouwing van je huis of het vervangen van je auto. Iemand die je huis wekelijks even lekker uitsopt.

Maar zonder financiële vrijheid zou ik het heerlijk vinden om zonder schuldgevoel een dag te lezen. Naar de schoonheidsspecialiste gaan. Een flinke knip- en verfbeurt bij de kapper. Gewoon, tijd voor mezelf zonder dat een ander daarvoor hoeft in te leveren.

Gezondheid

Gezondheid

Op zich heb ik niks te klagen over mijn gezondheid, want ik heb (gelukkig!) geen ernstige aandoeningen. Een minpuntje is mijn slechte gehoor, maar ik weet niet of ik dat beter zou willen hebben als alles mogelijk kon zijn. Het lijkt me namelijk verschrikkelijk als je alles hoort, zoals een snurkende man (geloof me, het is zo fijn dat als je het wel hoort je je gewoon om kan draaien en je er geen last meer van hebt). Ook een koelkast die aanslaat, de wasmachine die centrifugeert, de klussende buurman. Nee, als het zo mag blijven zoals het nu is, dikke prima!

Wat ik wel zou willen is een grote liefde voor sport. Hoe fijn lijkt me dat zeg! Dat je dartel je bed uitspringt om eens lekker een kilometertje of vijf te hollen. Of dat je na je werk fluitend naar huis gaat omdat je na het eten naar de sportschool mag. Je niet kan wachten totdat het weekend is zodat je lekker kan volleyballen met je team. Helaas is er ergens in mijn ontwikkeling iets drastisch misgegaan want ik haat elke vorm van beweging. Fietsen vind ik dan nog wel oké, maar that’s it. Ik ben gewoon zo intens lui dat de tranen in ogen springen. En weet je wat? Als ik nou dol zou zijn op sporten, zou ik ook een topconditie hebben en reteslank zijn! Wie oh wie geeft mij die wonderpil?

Ik hoop dat je het leuk vond om mijn dromen te lezen. Het was in ieder geval enorm leuk om dit artikel te schrijven. ik ben heel erg benieuwd wat jij zou willen als alles mogelijk kon zijn. Laat je een reactie achter in de comments?

Als alles mogelijk kon zijn… Deel een: werk

Het idee voor het onderwerp van dit artikel spookte al een tijd door mijn hoofd. Het leefde helemaal op door een gesprek wat ik had waarin ik daadwerkelijk uit “moest” spreken hoe mijn leven er uit zou zien als alles mogelijk kon zijn.

Werk

We fantaseren allemaal wel eens wat we zouden doen als we de jackpot van de loterij zouden winnen, maar dat is niet zo zeer de strekking van dit artikel. Het zou natuurlijk wel handig zijn als je financiële vrijheid zou hebben en dat kan een hoop mogelijk maken. Ik neem je mee per onderwerp uit mijn leven hoe ik het anders aan zou pakken. Vandaag over werk!

Werk

Ik werk nu ongeveer vierenhalf jaar als Administratief Medewerker bij een Jeugdzorginstelling. Anderhalf jaar voordat ik aan deze baan begon, had ik via het uitzendburo een klusje voor deze instelling gedaan van een paar weken. Aan het einde van de zomer van 2012 hadden zij opnieuw een klus voor een aantal weken en belden mij of ik dit wilde doen. De aantal weken werden door personeel wat wegging (en de enorme stapels werk die er lagen) telkens verlengd. Uiteindelijk kreeg ik in juni 2013 mijn ooit zo gewenste vaste contract. And we all know how that ended up, zeg maar.

Droombaan?

Maar is dit dan nu echt mijn droombaan? En als ik echt alles kon wensen, zou ik hetzelfde werk dan nog doen? Geen idee. Dat komt niet omdat ik mijn werk, collega’s of wat dan ook niet leuk vind, maar meer omdat werken in combinatie met mijn gehoorverlies ONT-ZET-TEND veel energie vreet. Natuurlijk, iedere baan kost energie en iedereen is moe ’s avonds. Maar stiekem baal ik vaak dat ik niet meer de energie heb om een boek te lezen, met vriendinnen af te spreken en na een druk weekend met veel verplichtingen ik zonder energie aan een nieuwe week begin.

Blog

blog

Genoeg geleuterd, wat zou je dan willen? Ik zou wensen dat ik thuis, op mijn gemakje, deze blog naar een hoger niveau (yak, dat ik ooit deze term zou gebruiken, haha) zou kunnen brengen. Ik ben er namelijk van overtuigd, zonder dit arrogant te bedoelen, dat ik van deze blog een succesvol iets zou kunnen maken. Maar hey, dat kost tijd en energie. Die ik naast drie dagen werken, een leuke man en dito zoon van bijna drie, niet in overvloed heb. Wel zou ik financieel onafhankelijk willen blijven van Jeroen. Niet dat ik denk dat er een scheiding in het verschiet ligt (want je weet wel, together forever), maar omdat ik het gezond vind dat ik mijn eigen geld heb.

Dromen en wensen

Wensen

Dromen en wensen zijn natuurlijk leuk, maar ik weet wel dat ik van niks doen (als in: miljonair zijn en enkel op mijn gat zitten) niet gelukkiger ga worden. Ik ga het komend jaar gebruiken om weer de oude te worden op mijn werk (korte termijn), zodat ik er weer vol voor ga. Fijn voor mijn collega’s en mijzelf. Daarnaast wil ik door heel veel vrije tijd te steken in mijn blog, en deze zo professioneel mogelijk te maken, gaan zorgen voor een stabiele basis. En wie weet waar ik dan in 2018 sta!

Wat zou jij willen doen, als alles zou kunnen op werkgebied?

Vijf dingen waar ik mij aan erger

Ik was een beetje inspiratieloos wat betreft een nieuw artikel voor deze eerste nieuwe week van 2017. Ik had iets in mijn hoofd met goede voornemens, maar er kwam maar niks uit mij over dat onderwerp. Misschien omdat ik het suf vind om het nieuwe jaar met nieuwe voornemens te beginnen? Waarom niet in april of oktober? Iets waar ik me aan erger. Daarom een artikel met vijf dingen waar ik mij aan erger.

Laat ik wel even voorop stellen dat ik een persoon ben die zich snel ergert aan mensen of situaties. Mocht je na dit artikel denken: “mens, chill!”, bedenk dan dat ik het heel erg uitvergroot en geprobeerd heb met een vleugje humor te brengen (als is de waarheid gevaarlijk in de buurt, haha).

Iemand die beeldend praat

blah blah

Ken je dat? Van die mensen die te uitgebreid en beeldend praten, so annoying! Ik probeer het met een voorbeeld: “En toen zaten we daar aan de rivier met onze voeten in het water, terwijl achter ons de auto’s parkeerden en wij in de verte keken naar die blauwe kerktoren met die roze klok”. Echt. I. Don’t. Care. Maak je punt, hou het vooral kort en vertel wat je te zeggen hebt. Maar laat me niet uren naar jouw overheersende geblaat luisteren terwijl we op die saaie verjaardag in een kringetje zitten met troosteloze hapjes als gevulde eieren en leverworst.

Langzaam verkeer

Verkeer

Verkeer is wel een dingetje voor mij, het gaat mij namelijk nooit snel genoeg. Sowieso vind ik het al vervelend dat er uberhaupt ander verkeer op de weg is, haha. Maar men, dat trage gedonder bij rotondes en kruispunten. Het eeuwige gewacht van een bejaarde, onzekere vrouw of onderdrukte man totdat ze besluiten om wel/niet te gaan rijden. Het liefst zou ik ze een zetje geven, maar daar worden ze vast nog onzekerder door. Of van die mensen die langzaam rijden. Kom op, neem eens een risico en trap dat gaspedaal in! Echt, je kan harder dan 100 op de snelweg, helemaal als je die vrachtwagen of caravan inhaalt. Mijn veelgebruikte kreet in de auto is dan ook: “Toe maarrrrr”. Iets beter dan al die verwensingen die ik uitte voordat Max kon praten, haha.

Mensen in supermarkten

Supermarkt

Ik heb echt een enorme hekel aan boodschappen doen. Niet omdat ik dat an sich niet leuk vind, maar meer de mensen die ronddolen in zo’n winkel. Van die mensen die uitgebreid de verpakking van Honig mix voor Boerenomelet gaan staan bestuderen met hun kar net voor het vak waar jij moet zijn. Dan wacht ik vaak even geduldig in de hoop dat ze mijn aanwezigheid opmerken en denken: “hey, ik sta in de weg. Laat ik mijn kar even verplaatsen”. Maar nee, dat is echt heel erg lastig. Of mensen die bekenden tegenkomen en dan uitgebreid over de ingegroeide teennagel van neef Sjaak gaan ouwenelen, terwijl hun karren, jawel, gruwelijk in de weg staan. Of gezellig met het hele gezin boodschappen doen en niet kunnen beslissen of ze kroketten of kaassoufle’s meenemen. Zelfs Gertje van drie mag meebeslissen. Je snapt nu vast waarom Jeroen de wekelijkse boodschappen doet.

Mensen die geen rekening houden met mijn gehoor

Gehoor

Je weet het inmiddels wel, mijn gehoor is niet al te best. Zonder mijn botverankerd hoortoestel hoor ik hetzelfde als jij zou horen met oordopjes in. Das niet zo veel he? Kan ik huilie over doen, maar ik geniet soms ook heerlijk van de stilte, haha. Wanneer is het dan lastig? Als je van die mensen hebt die op fluistertoon praten. En dat je dan een keer of drie zegt: “Sorry, ik versta je slecht, kun je iets harder praten?” en dit dan niet doen. Ik probeer de Wisperers ook te mijden als de pest, want we zijn geen match. Hoe aardig sommige ook zijn, helaas, ik zal het nooit ontdekken. En echt JE HOEFT ECHT NIET HEEL O-VER-DRE-VEN TE AR-TI-CU-LE-REN, want ik ben wel gewoon vol bij mijn verstand. Gewoon iets harder praten en mij aankijken, that’s all.

Als iemand 50.000 berichten deelt op Facebook

Facebook

Je kent ze wel, die types die geen ene bal te doen hebben en daarom dus maar allerlei berichten delen op Facebook. Vaak is dit je eenzame tante/buurvrouw/vriendin van je moeder of je ietwat rechtse oom/vader/ontspoorde neef. Je ziet berichten voorbij komen met schreeuwende koppen als: “ze pakken alles van ons af, nu ook al zwarte piet!” of “Alle vluchtelingen zijn boeven en naaien ons land”, maar ook pareltjes als: “als je dit bericht deelt genees je een kind met kanker” of “als je dit bericht deelt maak je kans op een miljoen”. Kijk, dat je dit een keertje in een dolle bui doet, prima. Maar als je elke poep en scheet gaat delen van een net overleden artiest, dan begint mijn nijdigheid toe te slaan.

Maar ik blij mezelf kwellen door met deze mensen bevriend te blijven op Facebook. Gewoonweg omdat ik het zielig vind om hen te ontvrienden (maar eigenlijk dat ik niet zit te wachten op de vraag waarom ik ze ontvriend heb). Gelukkig bestaat er een ontvolg-knop. Die schakel ik bij een aantal mensen ook in, om hem na een tijdje weer uit te zetten, en weer spijt te krijgen, haha.

Je beeld van mij zal nu wel erg vertekend zijn, maar ik ben inderdaad een tiepje wat zich snel ergert. Ik vind dat niet zo erg, want verder ben ik echt wel lief hoor.

Ik ben erg benieuwd wat jouw ergert. Laat je een berichtje achter in de comments?

 

 

Oud en Nieuw

Een terugblik op het afgelopen jaar, maar zeker ook een blik vooruit op 2017. Ik neem jullie hier in mee door het beantwoorden van een aantal vragen met het thema Oud en Nieuw, een Tag van Cynthia van MissLipgloss.nl.

Oud

Oud

Wat is je leukste moment/herinnering van 2016?

Pfoeh, we beginnen maar meteen met een pittige vraag, haha. Ik denk dat het aan het begin van het jaar was en ik eindelijk het gevoel had dat ik uit mijn diepe, donkere dal aan het klimmen was. De momenten dat ik mij goed voelde, duurden steeds langer. Iets wat ik al een aantal maanden niet meer gehad had.

Beautyproduct

Wat is je meest gebruikte beautyproduct van 2016?

Oeh, wat niet? Omdat ik net een jaar bezig ben met beautyproducten te herondekken, vind ik het lastig! Ik denk dat ik ga kiezen voor foundation. Man, wat heb ik er daar veel van en wat was het lastig om de juiste kleur te vinden! Maarre, ik heb hem gevonden: Catrice HD Liquid Coverage Foundation.

Bloggen

Welke grote les heb jij geleerd in 2016?

Ik heb geleerd dat ik mijzelf niet opzij moet zetten voor een ander. Het is belangrijk dat ik doe waar ik gelukkig van word, want zo kan ik anderen ook blij maken. Ik zorg er nu voor dat ik tijd voor mezelf neem zonder mij daar schuldig over te voelen en dat voelt erg fijn!

Lezen

 Welke 3 blogposts waren het populairst op jouw blog in 2016?

Mijn artikel over Brazilian Wax, Bloggers die mij inspireren en Mijn Aliexpress Wishlist waren het populairst. Nu moet ik eerlijk bekennen dat een tweetal winacties populairder waren, maar die tel ik niet mee. Flauw he?

Fotoshoot 1

Wat is het leukste ding dat je voor je blog hebt mogen doen in 2016?

Eigenlijk vond ik alles erg leuk om te doen. Het maken van mijn website en het veranderen ervan, maar ook de fotoshoot met Fenna van Wonder Fotografie vond ik superleuk.

Wat ik echt het leukste vind, zijn dingen uittesten voor Eke’s Experiences. Ik wil hiermee laten zien dat ook bij mij bepaalde dingen niet vlekkeloos gaan en ik moet daar altijd erg om lachen.

Nieuw

Nieuw

Wat zijn de plannen met je blog voor 2017?

Langzaamaan wil ik ervoor zorgen dat alles steeds professioneler gaat worden. Zo staat er een goede camera, een statief (dan hoef ik niet telkens al die klapkratten op de stapelen, haha) en lampen op de planning om gekocht te worden. Ook wil ik aan de slag met een intro voor mijn video’s en hoop ik langzaamaan te groeien qua bezoekersaantallen.

Wensen

Wat zijn je doelen/wensen/ideeën voor 2017?

Een deel staat al bij de vraag hierboven, maar mijn allergrootste wens is om uitgenodigd te worden voor een persevent of een samenwerking. Niet omdat ik gratis spullen wil, maar omdat mij dat de ultieme erkenning lijkt. Wie weet zal dat doel behaald worden in 2017!

Trends

Heb je enig idee wat de beautytrends voor 2017 zullen zijn?

Ik heb daar geen idee van en ik houd mij daar ook niet zo mee bezig. Ik vind het vooral belangrijk dat wat ik doe, aansluit bij de gewone vrouw en jonge meiden.

Plannen

Wat wil je anders doen in 2017 op bloggebied?

Het professioneler aanpakken en meer vooruit werken. Vooral dat laatste geeft me heel veel rust en is dus belangrijk. Met alles professionaliseren heb ik nog een hoop te leren, maar ook dat zal goed komen!

Ik ben erg benieuwd naar jouw plannen voor 2017! Laat je een reactie achter?

Een terugblik op 2016. Hoe was mijn jaar?

Ik had al een tijdje een terugblikartikel op de planning staan voor deze maand, maar wist niet zo goed hoe ik deze vorm wilde geven. Na wat gegoogel naar voorbeelden kwam ik de TAG tegen bij Sanne van La Viesagista, die jullie al hebben leren kennen in mijn inspirerende bloggers-artikel.

Kijken jullie mee naar een terugblik op 2016? Ik ga je alles vertellen over hoe mijn jaar was.

Bloggen

Ik kijk met een trots gevoel terug op…

De volgers die mij al wat langer en intensief volgen weten al dat ik vorige winter een flinke dip had. Ik was zo diep ongelukkig en had het gevoel in een diep donker dal te zitten. Helemaal niks voor mij, omdat ik altijd wel het positieve in dingen kan zien. Het feit dat het mij toch gelukt is om hieruit te komen met deze prachtige website en zoveel lieve volgers, een groep die elke week groter lijkt te worden, tot gevolg maakt mij zo ontzettend trots!

Lach

Ik denk met een lach terug aan…

Ik ben een vrouw die ontzettend veel van lachen houd en probeer dat ook zoveel mogelijk te doen. Ik vind dat ik (een soms wat bizarre) humor heb en beschik over veel zelfspot. Ik hoop dit ook echt in mijn artikelen en video’s door te laten schemeren. Serieuze beautyblogs zijn er voldoende, ik wil net even die twist meegeven.

Ik kan enorm lachen om de blunders die ik maakte in een van mijn eerste unboxingvideo’s en zelfs in mijn laatste unboxingvideo. Ik hoop echt dat deze humor blijft terugkeren.

Daarnaast bof ik enorm met Jeroen, waarmee ik zo kan lachen. Mijn ouders, waar ik zo lekker mezelf kan zijn. Mijn collega’s die mijn grappen pikken en mijn oudste broer, we wisselen heel wat grappen uit via Whatsapp.

Hoogtepunt

Een aantal hoogtepunten van afgelopen jaar vond ik…

Het feit dat ik weer omhoog klom uit mijn Burn Out en met professionele hulp aan de slag ben gegaan. Voor mij is het inschakelen van hulp van bijvoorbeeld een psycholoog geen issue. Wel merk ik dat maar weinig mensen echt met zichzelf aan de slag durven te gaan en ik kan dat wel.

De vakantie samen met mijn ouders, Jeroen en Max. Het was zo fijn en leuk dat we in 2017 weer weg willen met zijn vijfjes!

Jeroen, mijn hardwerkende vent. Hij heeft in zes jaar tijd zijn MBO- én HBO-diploma gehaald en deed dit in deeltijdstudies naast zijn fulltime baan.

En natuurlijk weer mijn website, Youtubekanaal en socialmedia-uitingen. Dat er zoveel mensen naar mij kijken of mij lezen. Bizar toch?

Love

De persoon die ik het meest dankbaar ben is...

Zonder enig nadenken: Jeroen. Hij is alles voor mij. Dat klinkt heel cheesy en afhankelijk, maar zonder hem kan ik niet zijn wie ik ben. Hij zorgt ervoor dat ik mij de allermooiste vrouw voel, zelfs als ik net mijn bed uitkom (en geloof me, je schrikt je dood). Hij neemt mij heel veel uit handen in huis en is de meest fantastische vader voor onze Max. Daarnaast is het ook gewoon een lekker ding waarmee ik ontzettend kan lachen.

Ik ben hem dankbaar dat ik mijzelf mag zijn en dat hij mij de ruimte geeft om heel veel tijd aan mijzelf te besteden. Dit doet hij omdat hij weet dat het andersom ook zo werkt. We laten elkaar onze gang gaan in onze passies en hobby’s, al moeten we er wel op letten dat we af en toe ook tijd samen doorbrengen.

Ook ben ik mijn werkgever en collega’s dankbaar, dat zij mij de tijd en de ruimte gaven en nog steeds geven om te herstellen van mijn Burn Out. Ik beloof dat in 2017 alles beter gaat!

Baby

Wat ik het liefst wil vergeten van afgelopen jaar is…

Zo. Ik ga nu iets vertellen wat niet veel mensen weten en wat erg persoonlijk is. Toch kan ik er niet omheen dat dit vroeg of laat ter sprake komt. We willen heel graag een tweede kindje, al een lange tijd, maar deze wens is tot nu toe nog niet vervuld. Dit brengt voor mij elke maand toch wel een beetje verdriet mee en ik moet eerlijk bekennen dat ondanks dat ik er vrede mee heb dat ik nog niet zwanger ben, het toch elke maand lastig is.

Je zal misschien denken: “ja, het kan soms gewoon langer duren, heb geduld.” Dat klopt, alleen het feit dat de zwangerschap van Max enorm snel kwam, zorgt dat je er toch elke maand weer op hoopt.

Een scheiding van dierbare vrienden is ons ook niet in de koude kleren gaan zitten. Dit kwam zo onverwachts en is zo snel gegaan, dat we het nog steeds af en toe niet kunnen bevatten. We hopen dat zij beiden hun draai weer vinden en gelukkig worden.

hotel

Andere dingen van 2016 die me bij gebleven zijn…

Een nachtje weg samen met Max eind februari. Ik vond het ontzettend stoer om dit alleen met hem te doen. Jeroen was een weekend naar Barcelona met mijn vader en broers en ik vond dit een mooie gelegenheid voor wat samentijd met Max. Het was zo leuk dat we het komend jaar weer gaan doen!

De weekendjes weg met Jeroen naar Maastricht en Duitsland in juni en november waren ook heerlijk. Zo fijn hoe goed we het samen hebben!

Zwanger

Voor 2017 hoop ik…

Tja, mijn allergrootste wens op dit moment is een zwangerschap. Ik kan niet wachten om lekker weg te kunnen dromen (iets wat ik nu gewoon echt niet durf) en een kindje in mijn buik te voelen. Ik ben zo benieuwd hoe Max zal zijn als grote broer!

Verder hoop ik dat we gezond en gelukkig blijven. Dat we kunnen genieten van een mooie vakantie op een misschien wel warme bestemming. Dat ik mijn concentratie weer terugkrijg en weer als een speer aan de slag kan op mijn werk. Maar vooral veel mooie momenten met iedereen die we liefhebben!

Ik ben benieuwd naar jouw mooie of minder mooie momenten van 2016 en natuurlijk jouw wensen voor komend jaar. Laat je een bericht achter in de comments?

Tien dingen die mij gelukkig maken

Ik moet heel eerlijk bekennen dat het mij meer moeite kostte dan verwacht, om tien dingen die mij gelukkig maken te verzinnen, haha. Maar het is toch gelukt en ik vind het hartstikke leuk om jou te vertellen welke dingen dat zijn!

Max

Dierentuin

Ik trap af, hoe corny ook, met mijn zoon Max. Hoe hij ’s ochtends heerlijk tegen mij aan zit als we wakker worden. Zijn soms ietwat te natte kusjes. Zijn heerlijke geklets. Zijn schaterlach als hij iets grappigs ziet (en vaak is hij dan heel moe). Als hij leuke, een beetje preppy kleertjes aanheeft en zijn haar in een scheiding. Maar bovenal omdat hij gewoon ons heerlijke ventje is.

Relatierelatie

Deze week zijn Jeroen en ik 14,5 jaar samen en ik ben daar maar wat trots op! In 2002 had ik helemaal de intentie niet om een lange relatie aan te gaan, maar we waren en zijn zo dol op elkaar dat we nog geen enkel moment serieuze twijfel hebben gehad om te stoppen met onze relatie. Het voelt heerlijk vertrouwd, we hebben alles voor elkaar over en zijn inmiddels op het punt dat we alles aan elkaar kunnen vertellen. Hij is mijn beste vriend, de liefste, de mooiste en de beste vader die ik zou willen voor onze zoon. We kunnen ontzettend lachen samen en ik weet zeker dat het voor altijd is met hem!

Drie keer per jaar een goedgevulde bankrekening

Geld

Het klinkt ongelofelijk oppervlakkig, ik weet het. Maar jee, wat kan ik een intens gelukkig mens zijn als de eindejaarsuitkering, het vakantiegeld of de jaarlijkse belastingteruggave op onze rekening staat. Ik voel me dan even heel erg rijk, haha. Nu komt dat ook omdat we niet altijd even verstandig met geld omgingen, gat in de hand enzo. Dus nu waardeer ik het des te meer als we het meteen weg kunnen zetten op een spaarrekening.

Uit eten gaan

20161008_192821

Jeroen en ik proberen een keer per maand in het kader van Date Night uit eten te gaan. Even rustig eten en bijkletsen zonder dat je meerdere malen moet zeggen: “Neem je nog een hapje?” of “Als je bord leeg is, krijg je een toetje!”. Meestal doen we dit samen, maar een aantal keer per jaar eten we sushi en dan vaak ik het gezelschap van mijn oudste broer Berend en zijn vriendin Cyrina. Bijkletsen, lachen en genieten. Heerlijk!

Mijn website

Website

Oké, soms moet ik mij er echt toe zetten en heb ik de concentratie van een dakduif. Maar oh, wat word ik gelukkig van het werken aan deze website! Vooral als je je rete je best hebt gedaan op een artikel, een mooie foto of een supergelikte video en dat het ook nog eens goed scoort! Het begon met een Facebookpagina waarop alleen mensen bereikte die ik kende, maar nu reageren dagelijks allerlei mensen die ik niet ken! Een aantal zijn echte trouwe fans en dat vind ik alleen maar leuk en ik ben ontzettend dankbaar dat jullie mij willen volgen!

Nieuwe schoenen

Laarsjes

Ik kan zo blij worden van nieuwe schoenen! Ik heb geen schoenenfetisj ofzo, ik koop er ongeveer vijf paar per jaar. Maar dan wil ik er ook het liefst de hele dag op paraderen, haha. Ik weet nog wel dat ik vroeger als kind heen en weer ging lopen door de straat waar ik woonde, zo trots was ik op mijn nieuwe schoenen. Verder ben ik wel normaal hoor, hahahaha.

De goede band met mijn ouders

ouders

Mijn ouders, oh wat heb ik hen lief. Naast dat ik megaveel respect voor ze heb dat ze hun vijf eigen kinderen en talloze pleegkinderen hebben opgevoed, ben ik hen zo dankbaar dat ze twee keer per week op Max willen passen. Ik zie dat er zo’n onvoorwaardelijke band is tussen onze zoon en mijn ouders, daar ben ik ontzettend blij mee. Tuurlijk, ze hebben ook hun onhebbelijkheden, maar dat heb ik ook (had je niet verwacht he, haha). Het zijn gewoon de liefste ouders die een kind zich kan wensen!

Een leuke serie

The Crown

Op de bank, dekentje. Wat te drinken en te snaaien en dan je laptop openklappen en eindeloos Netflixen. I love it! Vooral met series zoals Gossip Girl, Gilmore Girls (nog 3 nachtjes slapen!) en The Crown (Ga deze echt kijken, zo fijn!). Maar ook House of Cards of Suits maak je mij blij mee.

Slechte humor

De Gladiool

(Bron foto: De Gladiool)

Ik houd van lachen, van slechte humor en ben zelf ook een aardige ster in het maken van (soms toch ook wel ongepaste) grappen. Ik kom uit een nest met vier oudere broers en dan was het toch wel een wedstrijdje wie de meest foute grappen maakte. Ik kan er dus niets aan doen. Blijer kun je mij ook niet maken met sites zoals Kakhiel, De Gladiool of De Speld. Gewoon dom lachen, best goed voor een mens!

Kadootjes

KAdootjes

Tja, wie is er nou niet dol op om kadootjes te krijgen? Ik vind het in ieder geval leuk! De moeite die een ander doet, de verrassing, alles! Zelfs al zou ik het zelf niet snel uitgekozen hebben, ik ben er altijd blij mee. Helaas heb ik niet een heel attente man op het gebied van kadootjes geven, maar dat compenseert hij door heel lief te zijn en goed voor me te zorgen.

Wat maakt jou echt zielsgelukkig? Laat het achter in de comments, ik ben erg benieuwd!